حدیث دربارهنماز
عنه صلى الله عليه و آله:إذا رَأَيتَ في مَعاشِكَ ضيقا وفي أمرِكَ التِياثاً، فَأَنزِل حاجَتَكَ بِاللّهِ عز و جل، ولا تَدَع صَلاةَ الِاستِغفارِ ـ وهِيَ رَكعَتانِ: تَفتَتِحُ الصَّلاةَ وتَقرَأُ الحَمدَ وإنّا أنزَلناهُ مَرَّةً واحِدَةً في كُلِّ رَكعَةٍ، ثُمَّ تَقولُ بَعدَ القِراءَةِ: «أستَغفِرُ اللّهَ» خَمسَ عَشرَةَ مَرَّةً، ثُمَّ تَركَعُ فَتَقرَأُها عَشرا عَلى هَيئَةِ صَلاةِ جَعفَرٍ ـ يُصلِحِ اللّهُ لَكَ شَأنَكَ كُلَّهُ، إن شاءَ اللّهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه در زندگانى ات تنگنا و در كارت پيچشى يافتى، نيازت را نزد خداوند عرضه كن و نمازِ آمرزش را وا مگذار؛ و آن، دو ركعت است. در هر ركعت، سوره هاى «حمد» و «قدر» را يك بار قرائت كن و سپس پانزده بار «أستغفرُ اللّه» بگو و آن گاه در ركوع، ده بار «أستغفرُ اللّه» بگو، به گونه نماز جعفر [طيّار]. خداوند، همه كارهايت را به سامان مى آورد، اگر خدا خواهد.
۱.. مكارم الأخلاق: ج 2 ص 115 ح 2320، بحار الأنوار: ج 91 ص 354 ح 18.