حدیث دربارهآمرزش خواستن
تنبيه الغافلين عن ابن عمر:شَهِدتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله وقَد أتاهُ رَجُلٌ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، قَلَّت ذاتُ يَدي، قالَ: فَأَينَ أنتَ مِن صَلاةِ المَلائِكَةِ، وتَسبيحِ الخَلائِقِ وما بِهِ يُرزَقونَ!؟ قالَ: ما هُوَ يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ: «سُبحانَ اللّهِ وبِحَمدِهِ، سُبحانَ اللّهِ العَظيمِ، أستَغفِرُ اللّهَ» مِائَةَ مَرَّةٍ ما بَينَ طُلوعِ الفَجرِ إلى أن تُصَلِّيَ صَلاةَ الغَداةِ، تَأتيكَ الدُّنيا صاغِرَةً راغِمَةً. ۱
تنبيه الغافلينـ به نقل از ابن عمر ـ: شاهد بودم كه مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! سرمايه ام اندك است.
فرمود: «چرا درود فرشتگان و تسبيح آفريدگان و مايه روزى مردم را به يارى نمى گيرى؟».
گفت: آن چيست، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «منزّه است خداوند و ستودنى. منزّه است خداى بزرگ. از او آمرزش مى جويم»؛ اين ذكر را صد بار از سر بر زدن سپيده تا [پايان يافتن وقت]نماز صبح ادا كن تا دنيا فروتنانه و ناگزير به سويت بيايد».
۱.. تنبيه الغافلين: ص 546 ح 881.