حدیث دربارهخداوند ، روزى بخش است

عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن نَفسٍ إلّا ولَها بابٌ فِي السَّماءِ يَنزِلُ ۱ رِزقُهُ، ومِنهُ يَصعَدُ عَمَلُهُ، فَإِذا أرادَ اللّهُ أن يَرزُقَها فَتَحَ ذلِكَ البابَ فَيُنزِلُ إلَيها رِزقَها، فَإِذا اُغلِقَ لَن يَستَطيعَ أحَدٌ فَتحَهُ حَتّى يَفتَحَهُ اللّهُ إذا شاءَ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس نيست جز آن كه او را درى است در آسمان كه روزى وى از آن نازل مى شود و عملش از آن، فراز مى رود. پس هر گاه خداوند اراده فرمايد كه وى را روزى دهد، آن در را مى گشايد و روزى اش را فرو مى فرستد؛ و چون آن در فرو بسته شود، هيچ كس نمى تواند آن را بگشايد، مگر آن گاه كه خدا بخواهد و بگشايد. ۳

۱.. كذا في المصدر، ولعلّ كلمة «منه» سقطت بعد «السماء».

۲.. الفردوس: ج 4 ص 32 ح 6100 عن عمر.

۳.. در اين روايت، تعابير كنايى و رمزى به كار رفته است و هدف از آن، بيان نكات معقول در چارچوب امور محسوس است. مسلّم است كه همه كارها و شئون اين جهان، از جمله روزى انسان، به مشيّت خداوند صورت مى پذيرد؛ امّا بايد دانست كه مشيّت خدا چنان است كه وسيله ها و راه كارهاى ظاهرى، در روزى انسان، مؤثّر باشند. از آن جا كه خواست هاى فطرى و استعدادهاى نهفته در وجود هر كس به تبعِ سنّت هاى خداوند در جهان طبيعت متفاوت است، بعيد نيست كه مراد از تعبير «درِ روزى» كه در اين روايت آمده، گوناگونىِ راه هاى ظاهرى روزى يافتن افراد باشد.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی خاستگاه های توسعه خاستگاه های اعتقادی خداوند روزی بخش است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم در پنج مرتبه جاى دارند: يكى آن است كه مى پندارد روزى از كسب فراهم مى آيد نه از جانب خدا، كه او كافر است؛ ديگرى آن كه گمان دارد روزى، هم از كسب است و هم از جانب خدا، كه وى مشرك است؛ و ديگر آن كه مى داند روزى از جانب خداست و كسبْ وسيله است، امّا نمى داند كه خداوند روزى اش را عطا مى كند يا نه، و او منافقى شك پيشه است؛ و ديگرى آن كه مى داند روزى از جانب خداست و كسبْ وسيله است، امّا حقّ اين اعتقاد را به جاى نمى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى مى كند، و او فاسق است؛ و ديگر آن كس است كه مى داند روزى از جانب خداوند است و كسبْ وسيله است و حقّ اين اعتقاد را نيز به جاى مى آورد و براى كسب، خداى را نافرمانى نمى كند، و او مؤمنى است كه راه هاى كسب درآمدش را پاك ساخته است.

سنن ابن ماجةـ به نقل از حبّه و سواء، پسران خالد ـ: نزد پيامبر صلى الله عليه و آله درآمديم كه مشغول كارى بود. وى را در انجام دادن آن كار، يارى داديم. فرمود: «مادام كه سرهاى شما در اهتزاز است (تا آن گاه كه زنده ايد)، از روزى نااميد نشويد، كه آدمى آن گاه كه مادرش او را مى زايد، سرخ است و بر وى پوستى نيست، آن گاه خداوند، روزى اش مى دهد».