حدیث دربارهعزّت در دنيا
الكافي عن الحجّال:قُلتُ لِجَميلِ بنِ دَرّاجٍ: قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: «إذا أتاكُم شَريفُ قَومٍ فَأَكرِموهُ»؟ قالَ: نَعَم. قُلتُ لَهُ: ومَا الشَّريفُ؟ قالَ: قَد سَأَلتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ ذلِكَ، فَقالَ: الشَّريفُ مَن كانَ لَهُ مالٌ.
قُلتُ: فَمَا الحَسيبُ؟ قالَ: الَّذي يَفعَلُ الأَفعالَ الحَسَنَةَ بِمالِهِ وغَيرِ مالِهِ.
قُلتُ: فَمَا الكَرَمُ؟ قالَ: التَّقوى. ۱
الكافىـ به نقل از حَجّال ـ: به جَميل بن دَرّاج گفتم: پيامبر خدا فرموده است: «هر گاه بزرگوارِ قومى نزد شما آمد، به او احترام بگذاريد».
گفت: آرى.
گفتم: بزرگوار كيست؟
گفت: در اين باره، از امام صادق عليه السلام سؤال كردم. فرمود: «بزرگوار، آن است كه مال دارد».
گفتم: نژاده [و با گوهر] كيست؟
فرمود: «آن كس كه با مال و غير مال خويش، كار نيكو كند».
گفتم: كرامت چيست؟
فرمود: «پرهيزگارى».
۱.الكافي: ج 8 ص 220 ح 272.