حدیث دربارهدعا براى پيشرفت اقتصادى

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ غِنايَ وغِنى مَولايَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! توانگرى خويش و [كسانِ نزديك و] همراهم را از تو درخواست مى كنم.
۱.مسند ابن حنبل: ج 5 ص 343 ح 15754 عن أبي صرمة.

احادیث دیگر این موضوع

۶
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در مناجاتِ درخواستِ روزى ـ: بار خدايا! مرا جامه گشاده روزى بر تن كن و تن پوش رفاه در بر كن. اى پروردگار! من در انتظارم كه به لطف خويش، تنگنا را بزُدايى، به بخششت، باز داشتگى [از رفاه] را پايان بخشى، به فضلت، تنگ دستى را از ميان بردارى و به كَرَمت، رشته زندگى ام را به تن آسانى برسانى. بار خدايا! آسمانِ روزى ات را با قطره هاى درشت بر من بباران. با نعمت هاى پُربار مرا از خَلقت بى نياز فرما و قتلگاه هاى تنگ دستى را از من، دور فرما. به شتاب، روزگار سختى و دشوارى را از من بردار و تنگ حالى را از كار و بارِ من، ريشه كن فرما. اى پروردگار! با بخشش گسترده از جانب خود به من هديه عطا نما و با افزايش دارايى، مرا يارى كن و نگاهبانم باش كه به تنگناى كم مايگى درنيفتم. بدحالىِ خشك سالى را از من بردار، بساط سرسبزى و خرّمى را برايم بگستر، از آبِ روزى ات به سرشارى نصيبم فرما، از بخشش گسترده ات راه هايى بر من باز فرما، ثروت و مال ناگهانى به من عطا كن و با آن، مرا از تنگْ مايگى رهايى بخش و پشت گرمى ام ده و گشاده حالى عنايت كن. همانا تو داراى بخششى بسيار، فضلى سرشار، و لطفى فراوان هستى و بس بخشنده اى و كريم!
تفسير العياشىـ به نقل از جابر ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «مردى باديه نشين نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا پسران و دختران و برادران و خواهران و پسرزادگان و دخترزادگان و برادر زادگان و خواهر زادگانى است؛ و روزگار ما سخت است. باشد كه نظر فرمايى و از خدا بخواهى كه به ما گشاده روزى عطا فرمايد. سپس آن مرد گريست و دلِ مسلمانان براى او سوخت. پيامبر خدا فرمود: «و هيچ جنبنده اى در زمين نيست، مگر آن كه روزى او بر خداست و قرارگاه آن و جايگاه نگاهداشت آن، همه را مى داند. همه در كتابى روشن هست» . هر كس اين آيات را كه خداوند در آنها تأمين روزى را ضمانت فرموده، پيوسته بخواند، خدا روزى را چون آبى روان بر او فرو مى بارد، خواه، اندكْ اندك و خواه، بسيارْ بسيار. سپس پيامبر خدا، دعا كرد و مسلمانان، دعايش را آمين گفتند. [و] كسى كه آن مرد را در روزگار عُمَر ديده بود، براى من روايت كرد كه حال وى را پرسيده و او گفته است: خداوند، بيشترين حلال و فراوان ترين مال را روزى ام فرمود».