حدیث دربارههشدار درباره جدال بر سرِ قرآن
تفسير الطبري عن أبي اُمامة:إنَّ رَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله خَرَجَ عَلَى النّاسِ وهُم يَتَنازَعونَ فِي القُرآنِ، فَغَضِبَ غَضبا شَديدا، حَتّى كَأَنَّما صُبَّ عَلى وَجهِهِ الخَلُّ، ثُمَّ قالَ صلى الله عليه و آله:
لاتَضرِبوا كِتابَ اللّهِ بَعضَهُ بِبَعضٍ، فَإِنَّهُ ما ضَلَّ قَومٌ قَطُّ إلّا اُوتُوا الجَدَلَ. ثُمَّ تَلا: «مَاضَرَبُوهُ لَكَ إِلَا جَدَلَا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ» ۱. ۲
تفسير الطبرىـ به نقل از ابو اُمامه ـ: پيامبر خدا بر گروهى گذشت كه درباره قرآن، منازعه مى كردند. به شدّت خشمگين شد، به گونه اى كه گويى بر چهره اش سركه پاشيده شده بود. آن گاه فرمود: «بخش هايى از كتاب خدا را با بخش هاى ديگر مسنجيد. هيچ گاه، هيچ قومى گم راه نشدند، جز آن كه جدالگرى كردند».
آن گاه، اين آيه را خواند: «آن [مثال] را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان مردمى جدل پيشه اند» .
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اخلاقی و اجتماعیآسیب های جامعهجدال و بگومگو +1 مورد دیگر