حدیث دربارهآنان كه دوستى شان مكروه است

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أوحَى اللّهُ عز و جل إلى ذِي القَرنَينِ:. مَن رَأَيتَني كَرَّهتُ إلَيهِ المَعروفَ و بَغَّضتُ إلَى النّاسِ الطَّلَبَ إلَيهِ فَأَبغِضهُ، و لا تَتَوَلَّهُ؛ فَإِنَّهُ مِن شَرِّ ما خَلَقتُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى عز و جل به ذو القرنين، وحى كرد: «. هركه را ديدى كه نيكى را ناخوشايندش قرار داده ام و درخواست از او را منفورِ مردم ساخته ام، ۲ او را دشمن بدار و با او دوستى مكن، كه از شريرترينِ آفريدگانم است».
۱.الفردوس: ج 1 ص 144 ح 515 عن عبداللّه المزني.
۲.. يعنى: چنان است كه مردم دوست ندارند نيازشان را با او در ميان بگذارند و از او كمكى بخواهند.

احادیث دیگر این موضوع

۲