حدیث دربارهكودكان
مسند أبي يعلى عن أنس بن مالك:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أرحَمَ بِالصِّبيانِ. وكانَ لَهُ ابنٌ مُستَرضِعا في ناحِيَةِ المَدينَةِ، وكانَ ظِئرُهُ قَينا، فَكانَ يَأتيهِ ونَحنُ مَعَهُ وقَد دَخَّنَ البَيتَ بِما دَخَّنَ، فَيَشُمُّهُ ويُقَبِّلُهُ، ثُمَّ يَرجِعُ. ۱
مُسنَد أبى يَعلىـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر خدا با كودكان، مهربان تر بود. ايشان، فرزند شيرخوارى داشت كه به دايه اى در حومه مدينه سپرده بود تا او را شير دهد. شوهر آن دايه، آهنگر بود. ايشان ـ در حالى كه ما با ايشان بوديم ـ براى ديدن آن كودك مى رفت، حال آن كه خانه آهنگر، پُر از دود [ـِ ناشى از كوره]مى شد. ايشان، آن كودك را مى بوييد و مى بوسيد و سپس باز مى گشت.
۱.مسند أبي يعلى: ج 4 ص 182 ح 4181.