حدیث دربارهمنزلت يافتن در بهشت
عنه صلى الله عليه و آله:المُتَحابّونَ فِي اللّهِ يَومَ القِيامَةِ عَلى أرضٍ زَبَرجَدَةٍ خَضراءَ في ظِلِّ عَرشِهِ عَن يَمينِهِ ـ وكِلتا يَدَيهِ يَمينٌ ـ، وُجوهُهُم أشَدُّ بَياضا وأضوَأُ مِنَ الشَّمسِ الطّالِعَةِ، يَغبِطُهُم بِمَنزِلَتِهِم كُلُّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ وكُلُّ نَبِيٍّ مُرسَلٍ، يَقولُ النّاسُ: مَن هؤُلاءِ؟ فَيُقالُ: هؤُلاءِ المُتَحابّونَ فِي اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، دوستى كنندگان در راه خدا، بر زمينى از زِبَرجَد سبز و در سايه عرش خدا و در كنار دست راستش ـ حال آن كه هر دو دستش راست است ـ قرار دارند و چهره هايشان سفيدتر و درخشان تر از خورشيد تابان است. به سبب منزلتى كه دارند، هر فرشته مقرّب و پيامبر مُرسَلى، بر آنان رشك مى برد و مردم مى گويند: اينان كيستند؟
پس گفته مى شود: «اينان، دوستى كنندگان در راه خدا هستند».
۱.الكافي: ج 2 ص 126 ح 7 عن أبيالجارود، بحار الأنوار: ج 7 ص 195 ح 64 وج 69 ص 243 ح 18 وج 74 ص 398 ح 34.