حدیث دربارهايمنى در روز قيامت

عنه صلى الله عليه و آله:ما تَحابَّ رَجُلانِ فِي اللّهِ إلّا وَضَعَ اللّهُ لَهُما كُرسِيّا فَاُجلِسا عَلَيهِ حَتّى يَفرُغَ اللّهُ عز و جل مِنَ الحِسابِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه دو تن در راه خدا با يكديگر دوستى كنند، خداوند برايشان كرسى اى مى نهد و آنان را بر آن مى نشانند تا خداوند عز و جل از حساب [خلق،]فراغت يابد.

۱.المعجم الكبير: ج 20 ص 36 ح 52 عن أبي عبيدة بن الجرّاح.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوستان خدايى، در آن روزى كه سايه اى جز سايه خدا نيست، در سايه عرش خدا هستند. مردم وحشت مى كنند؛ امّا آنان، وحشت نمى كنند و مردم مى هراسند؛ امّا آنان نمى هراسند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، در روزى كه سايه اى جز سايه او نيست، بر هفت تن سايه مى افكند:. و دو تن كه در راه خدا با يكديگر دوستى مى كنند و بر اساس آن، نزد يكديگر مى آيند و از يكديگر جدا مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوستان خدايى، در روزى كه سايه اى جز سايه خدا نيست، در سايه عرش هستند و پيامبران و شهيدان، به منزلت آنانْ رشك مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، روز قيامت مى فرمايد: «آنان كه به وسيله جلال من با يكديگر دوستى كرده اند، كجايند؟ امروز، در سايه ام بر آنان سايه مى افكنم؛ روزى كه سايه اى جز سايه من نيست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال مردى باديه نشين، درباره مردمانى كه نه پيامبرند و نه شهيد، امّا پيامبران و شهيدان، به سبب جايگاه و منزلت نزديكشان به خداوند، بر آنان رشك مى برند ـ: آنان، مردمانى هستند از مردم گم نام و قبايل ناشناخته و غريب كه پيوند خويشاوندى ميانشان وجود ندارد؛ بلكه در راه خداوند عز و جل با يكديگر دوستى ورزيده اند و با هم، يك رنگ شده اند. خداوند در روز قيامت، برايشان منبرهايى از نور مى نهد و آنان را بر آنها مى نشاند و چهره هايشان را نورانى و لباس هايشان را فروزان مى سازد. روز قيامت، مردم مى هراسند؛ امّا آنان نمى هراسند. آنان اولياى خدا هستند كه نه بر آنان ترسى است و نه اندوهگين مى شوند.