حدیث دربارهكمال ايمان

عنه صلى الله عليه و آله:لا يَحِقُّ العَبدُ حَقَّ صَريحِ الإِيمانِ حَتّى يُحِبَّ للّهِِ تَعالى ويُبغِضَ للّهِِ، فَإِذا أحَبَّ للّهِِ تَبارَكَ وتَعالى وأبغَضَ للّهِِ تَبارَكَ وتَعالى فَقَدِ استَحَقَّ الوَلاءَ مِنَ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى حقيقتِ محض ايمان را درنمى يابد، تا آن كه براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد، و چون براى خدا دوست داشت و براى خدا دشمن داشت، شايستگىِ دوستى از سوى خدا را به دست خواهد آورد.
۱.مسند ابن حنبل: ج 5 ص 293 ح 15549 عن عمرو بن الجموح.

احادیث دیگر این موضوع

۳
امام عسكرى عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا، روزى به يكى از يارانش فرمود: «اى بنده خدا! در راه خدا دوست بدار، در راه خدا دشمن بدار، در راه خدا دوستى بورز و در راه خدا دشمنى بورز؛ زيرا ولايت خدا، جز از اين راه به دست نمى آيد و انسان، گرچه نماز و روزه اش بسيار باشد، طعم ايمان را درنمى يابد، مگر آن كه چنين باشد؛ ليكن امروز، بيشتر دوستى ها و برادرى هايتان براى دنيا و در راه آن است. بر اساس آن، با يكديگر دوستى مى كنند و براى آن با يكديگر دشمنى مى ورزند؛ حال آن كه اين دوستى و دشمنى، در برابر خداوند، هيچ سودى برايشان ندارد». آن مرد گفت: اى پيامبر خدا! چگونه بدانم كه در راه خدا دوستى و دشمنى كرده ام؟ دوست خدا كيست تا با او دوستى كنم؟ دشمن خدا كيست تا با او دشمنى ورزم؟ پيامبر خدا به على عليه السلام اشاره كرد و به آن مرد فرمود: «آيا او را مى بينى؟». گفت: آرى. فرمود: «دوست او، دوست خداست؛ پس با او دوستى كن. و دشمن او، دشمن خداست؛ پس با او دشمنى كن. با دوست او دوستى كن؛ گرچه قاتل پدر و پسرت باشد، و با دشمن او دشمنى كن؛ گرچه پدرت يا پسرت باشد».