حدیث دربارهتوسعه نويد داده شده در اسلام

عنه صلى الله عليه و آله:يَرضى عَنهُ [أيِ المَهدِيِّ عليه السلام] ساكِنُ السَّماءِ وساكِنُ الأَرضِ، لا تَدَعُ السَّماءُ مِن قَطرِها شَيئا إلّا صَبَّتهُ مِدرارا، ولا تَدَعُ الأَرضُ مِن مائِها شَيئا إلّا أخرَجَتهُ، حَتّى تَتَمَنَّى الأَحياءُ الأَمواتَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از او (مهدى عليه السلام) هم ساكن آسمان خشنود است، و هم ساكن زمين. آسمان، هيچ قطره اى از قطره هايش را وا نمى گذارد، مگر آن كه پيوسته ببارانَد و زمين از آبش هيچ بهره اى را وا نمى گذارد، مگر آن كه بيرون مى تراود، چندان كه زندگان آرزو مى كنند [باز زنده شدنِ] مُردگان را.

۱.المصنّف لعبد الرزّاق: ج 11 ص 372 ح 20770؛ شرح الأخبار: ج 3 ص 385 ح 1261 كلاهما عن أبي سعيد الخدري، بحار الأنوار: ج 51 ص 104 ح 39.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پیشرفت اقتصادی توسعه نوید داده شده در اسلام

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رستاخيز بر پا نمى شود، مگر آن كه [پيش از آن] مال در ميان شما فراوان گردد و فراگير شود، چندان كه صاحب مال، نگرانِ يافتنِ كسى باشد كه صدقه اش را بپذيرد و به هر كه مالش را عرضه كند، بگويد: «مرا نيازى نيست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در امّت واپسين من، مهدى برمى خيزد كه خداوند، باران را به او مى نوشانَد و [بدين سان]زمين، روييدنى هايش را بيرون مى آورَد، مال، به درستى بخشيده مى شود؛ چارپايان، فزونى مى گيرند و امّت، شكوه مى يابد. او هفت يا هشت سال [حكمرانى و]زندگى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در امّت من، مهدى [حاكم] خواهد بود و دوران حكومتش دستِ كم هفت سال و حدّاكثر نُه سال خواهد بود. در آن دوره، امّت من از چنان نعمتى برخوردار خواهند بود كه تا پيش از آن، هرگز از آن برخوردار نبوده اند. زمين، خوردنى هايش را مى بخشد و هيچ چيز را از آنان، پنهان نمى دارد. در آن هنگام، مال، خرمنْ خرمن است. فرد برمى خيزد و مى گويد: اى مهدى! مرا مالى ببخش. پس وى مى فرمايد: «برگير [آن قدر كه مى خواهى]».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را به مهدى نويد دهم؟ آن گاه كه مردم، دچار اختلاف و لرزش هاى شديد باشند، وى در ميان امّت من برانگيخته خواهد شد و زمين را همان گونه كه از ستم و زور انباشته شده، از عدل و داد، سرشار مى كند. هم آن كه در آسمان سكونت دارد، و هم آن كه در زمين ساكن است، از او خشنود است. او مال را به درستى تقسيم مى كند». مردى به وى گفت: به درستى يعنى چه؟ فرمود: «[يعنى مال را]به مساوات ميان مردم [تقسيم مى كند]». و فرمود: «و خداوند، دل هاى امّت محمّد را از بى نيازى سرشار مى كند و عدل مهدى، همه آنها را فرا مى گيرد، چندان كه ندا دهنده اى بانگ برمى آوَرد: آيا كسى هست كه به مالى نياز داشته باشد؟. از مردم، جز يك نفر، كسى برنمى خيزد. مهدى به وى مى فرمايد: نزد خزانه دار برو و به وى بگو: مهدى به تو فرمان مى دهد كه به من، مال عطا كنى. سپس به وى مى گويد: تقسيم كن تا آن گاه كه خزانه دار، دامنش را از مال، پُر و برجسته مى كند. در اين حال، آن فرد، پشيمان مى شود و مى گويد: من، آزمندترين كس در امّت محمّد بودم. آيا آنچه ايشان را فرا پوشانْد، نمى تواند مرا هم فرا پوشانَد؟. آن گاه، آن مال ها را باز مى گرداند؛ امّا ديگر از وى پذيرفته نمى گردد و به وى گفته مى شود: ما آنچه را كه بخشيده ايم، بازْ پس نمى گيريم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مهدى، در ميان امّت من خواهد بود و آن را همان گونه كه از ستم و زور لبريز شده، از عدل و داد، سرشار خواهد كرد. آن گاه، همانند دوران آدم عليه السلام، آسمان باران خواهد باريد. زمين، بركتش را بيرون خواهد داد و امّتم در روزگار وى، از چنان زندگانى اى بهره مى برند كه تا آن زمان، هرگز نبرده اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه امّت من، خواه نيكوكار و خواه بدكردار، در روزگار او (مهدى عليه السلام) از چنان نعمت هايى برخوردار مى شوند كه تا پيش از آن، هرگز نشده اند. آسمان، بارانى فراوان و پيوسته بر ايشان مى بارَد و زمين، هيچ يك از روييدنى هايش را پنهان نمى كند و مال، خرمنْ خرمن است، چندان كه هر كس نزد او آيد، وى به او مال مى بخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روزگار مهدى عليه السلام، امّت من از چنان نعمتى برخوردار مى شود كه تا پيش از آن، هرگز برخوردار نبوده است. آسمان، بارانِ فراوان و پيوسته بر ايشان مى بارد و در زمين، هيچ يك از روييدنى ها كِشت نمى شود، مگر آن كه ثمر مى دهد؛ و مال، خرمنْ خرمن است، چندان كه هر كس برخيزد و بگويد: اى مهدى! مرا مالى بخش، او مى فرمايد: «برگير!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به خدا سوگند، هر آينه، اين امر تحقّق خواهد پذيرفت، چندان كه سواره اى از صنعا به حَضرَموت ره سپار مى شود و تنها از خداوند بيم دارد و از گرگ بر گوسفندانش؛ امّا شما [براى فرا رسيدن چنان روزى]شتاب مى كنيد.