نزول آيه برادرى

2 حدیث
الأمالي للطوسي عـن ابن عبّاس:لَمّا نَزَلَت: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» ۱ آخى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بَينَ المُسلِمين؛ فَآخى بَينَ أبي بَكرٍ و عُمَرَ، و بَينَ عُثمانَ و عَبدِ الرَّحمنِ، و بَينَ فُلانٍ و فُلانٍ، حَتّى آخى بَينَ أصحابِهِ أجمَعِهِم عَلى قَدرِ مَنازِلِهِم، ثُمَّ قالَ لِعَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام: أنتَ أخي و أنَا أخوكَ. ۲
الأمالى، طوسىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: چون آيه «همانا مؤمنان، برادرند» نازل شد، پيامبر خدا ميان مسلمانان، برادرى برقرار كرد: ابو بكر و عمر را با هم قرار داد، عثمان و عبد الرحمان را با هم، و فلانى و فلانى را با هم، تا آن كه ميان همه يارانش، برحَسَب منزلتشان، پيوند برادرى برقرار ساخت. آن گاه به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود: «من و تو نيز با هم برادريم».
۱.الحجرات: 10.
۲.الأمالي للطوسي: ص 587 ح 1214، بحارالأنوار: ج 38 ص 333 ح 4.
المناقب لابن شهر آشوب عن ابن عبّاس وغيره:لَمّا نَزَلَ قَولُهُ تَعالى: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» آخى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بَينَ الأَشكالِ وَالأَمثالِ؛ فَآخى بَينَ أبي بَكرٍ و عُمَرَ، وبَينَ عُثمانَ وعَبدِ الرَّحمنِ، وبَينَ سَعدِ بنِ أبي وَقّاصٍ وسَعيدِ بن زَيدٍ، وبَينَ طَلحَةَ وَالزُّبَيرِ، وبَينَ أبي عُبَيدَةَ وسَعدِ بنِ مُعاذٍ، وبَينَ مُصعَبِ بنِ عُمَيرٍ وأبي أيّوبَ الأَنصارِيِّ، وبَينَ أبي ذَ رٍّ وَابنِ مَسعودٍ، وبَينَ سَلمانَ وحُذَيفَةَ، وبَينَ حَمزَةَ وزَيدِ بنِ حارِثَةَ، وبَينَ أبِيالدَّرداء وبِلال، وبَينَ جَعفَرٍ الطَّيّارِ ومُعاذِ بنِ جَبَل، وبَينَ المِقداد وعَمّار، وبَينَ عائِشَةَ وحَفصَةَ، وبَينَ زَينَبَ بِنتِ جَحش ومَيمونَة، وبَينَ اُمِّ سَلَمَةَ
المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ابن عبّاس و ديگران ـ: چون اين سخن خداى متعال كه: «همانا مؤمنان، برادرند» نازل شد، پيامبر خدا، ميان همگِنان و همتايان، برادرى افكند: ابو بكر را با عمر برادر قرار داد، عثمان را با عبد الرحمان، سعد بن ابى وقّاص را با سعيد بن زيد، طلحه را با زبير، ابو عبيده را با سعد بن مُعاذ، مصعب بن عمير را با ابو ايّوب انصارى، ابو ذر را با ابن مسعود، سلمان را با حُذَيفه، حمزه را با زيد بن حارثه، و ابو درداء را با بلال، جعفر طيّار را با مُعاذ بن جبل، و مقداد را با عمّار، و [نيز] عايشه را با حفصه، زينب بنت جَحْش را با ميمونه و اُمّ سلمه را با صفيّه؛ تا آن كه ميان همه يارانش، بر حَسَب منزلتشان، پيوند برادرى برقرار نمود. سپس فرمود: «اى على! من و تو نيز با هم برادريم».
۱.المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 185 نقلاً عن تاريخ البلاذري وتاريخ السلامي، بحارالأنوار: ج 38 ص 335 ح 10.