ارزش روزه دار

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ دربـاره خداوند متعال: «[مؤمنان]، همان توبه كنندگان، پرستندگان، ستايشگران، سياحتگران. اند» ـ: سياحتگران، همان روزه داران اند. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سفره اى دارد كه بر آن نعمتى است كه نه چشمى ديده، نه گوشى شنيده، و نه بر دلِ بشرى گذشته است. بر سرِ اين سفره، جز روزه داران نخواهند نشست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خواب روزه دار، عبادت است و نَفَس او، تسبيح است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خواب روزه دار، عبادت است، سكوتش تسبيح است، عملش دو برابر است، دعايش مستجاب است و گناهش آمرزيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر روزه دار، قلم [ثبت گناهان] جارى نمى شود ۲ تا آن كه افطار كند، [البتّه]تا وقتى كه آنچه روزه را باطل مى كند، انجام نداده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «. روزه دار، دو خوش حالى دارد: يكى خوش حالى اش هنگامى كه افطار مى كند، و ديگرى خوش حالى اش هنگامى كه با پروردگارش ديدار مى نمايد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه دار، دو خوش حالى دارد: خوش حالى اى در هنگام افطار كردنش، و خوش حالى اى در روز قيامت، كه [در آن روز،] منادى ندا مى دهد: «كجايند آنها كه جگرهايشان تشنه است؟ به عزّتم سوگند كه امروز، سيرابشان مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جانم در دست اوست، بوى ناخوش دهانِ روزه دار در نزد خداى متعال، خوش بوتر از بوى مُشك است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شما را به روزه دارى فرمان مى دهم. مَثَل روزه، مَثَل مردى است كه در ميان گروهى است و با خود، كيسه اى مُشك دارد. همه خُرسندند كه [با خود،]مُشك دارند و يا بوى خوش مُشك، آنان را خُرسند مى كند. بوى روزه دار، نزد خدا از بوى مُشك، خوش بوتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه دعا، مستجاب است: دعاى روزه دار، دعاى مسافر، و دعاى ستم ديده.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر [بدن هاى] اولياى خدا، آثار رنج است: به خاطر شب بيدارى، رنگ پريده اند؛ به خاطر نماز، خميده قامت اند؛ و به سبب روزه دارىِ درازمدّت، شكم هايشان به پشتشان چسبيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خدا را بشناسد و عظمتش را در يابد، دهانش را از سخن و شكمش را از غذا نگه مى دارد و با روزه و نماز، خويشتندارى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ روزى نيست، مگر آن كه فرشته اى در گورستان ها ندا مى دهد: «به حال چه كسى رشك مى بريد؟». [مُردگان] مى گويند: به حال مسجديان. آنان، نماز مى خوانند؛ ولى ما نمى توانيم، و روزه مى گيرند؛ ولى ما نمى توانيم.