حدیث دربارهبرائت از مشركان در حج

مسند ابن حنبل عن زَيد بن يثيع عن أبي بَكر:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله بَعَثَهُ بِبَراءَةٍ لِأَهلِ مَكَّةَ: لا يَحُجُّ بَعدَ العامِ مُشرِكٌ، ولا يَطوفُ بِالبَيتِ عُريانٌ، ولا يَدخُلُ الجَنَّةَ إلّا نَفسٌ مُسلِمَةٌ، مَن كانَ بَينَهُ وبَينَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله مُدَّةٌ فَأَجَلُهُ إلى مُدَّتِهِ، وَاللّهُ بَريءٌ مِنَ المُشرِكينَ ورَسولُهُ. قالَ: فَسارَ بِها ثَلاثا، ثُمَّ قالَ لِعَلِيٍّ عليه السلام: اِلحَقهُ فَرُدَّ عَلَيَّ أبا بَكرٍ وَبلِّغها أنتَ. قالَ: فَفَعَلَ، قالَ: فَلَمّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله أبو بَكرٍ بَكى، قالَ: يا رَسولَ اللّهِ، حَدَثَ فِيَّ شَيءٌ؟! قالَ: ما حَدَثَ فيكَ إلّا خَيرٌ، ولكِن اُمِرتُ أن لا يُبَلِّغَهُ إلّا أنَا أو رَجُلٌ مِنّي. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از زيد بن يثيع، درباره ابو بكر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله او (ابو بكر) را با [آيات] برائت، به سوى مردم مكّه فرستاد [تا بگويد] كه: «هيچ مشركى پس از اين سال، حج نگزارد. برهنه اى به دور كعبه طواف نكند. جز انسان مسلمان، كسى وارد بهشت نمى شود. هر كس با پيامبر خدا پيمانى دارد، فقط تا پايان مدّتش مهلت دارد؛ و خداوند و فرستاده اش از مشركانْ بيزارند». سه روز پس از حركت ابو بكر، پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «به او برس و ابو بكر را به سوى من، باز گردان و خود، آيات [برائت] را ابلاغ كن». پس على عليه السلام همان كار را كرد. چون ابو بكر بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد، گريست و گفت: اى پيامبر خدا! درباره من، چيزى رُخ داده است؟ فرمود: «جز خير، درباره تو رُخ نداده است؛ ولى فرمان يافتم كه آن را كسى جز من يا مردى از [خاندان] من، ابلاغ نكند».
۱.مسند ابن حنبل: ج 1 ص 18 ح 4.

احادیث دیگر این موضوع

۱
تفسير العيّاشىـ به نقل از حَريز ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پيامبر صلى الله عليه و آله ابو بكر را همراه [آيات]برائت، به موسم [ـِ حج]فرستاد تا آن را بر مردم بخواند. جبرئيل عليه السلام نازل شد و گفت: «از سوى تو، كسى جز على آن را نرسانَد». پيامبر خدا، على عليه السلام را فرا خواند و به او دستور داد تا بر شتر عَضباء سوار شود و به او دستور داد كه خود را به ابو بكر برساند و [آيات] برائت را از او بگيرد و در مكّه، بر مردم بخواند. [وقتى به او رسيد،] ابو بكر گفت: آيا [پيامبر صلى الله عليه و آله بر من] خشم گرفته است؟ [على عليه السلام] فرمود: «نه، مگر اين كه بر او چنين نازل شده: جز مردى از [خاندان] تو، آن را نرسانَد». چون [على عليه السلام] به مكّه آمد ـ و آن هنگام، بعد از ظهر روز قربان، روز حجّ اكبر بود ـ، ايستاد سپس فرمود: «من، فرستاده پيامبر خدا به سوى شمايم». آن گاه، آيات برائت را بر آنان خواند: «بيزارى از سوى خدا و فرستاده اش، نسبت به مشركانى است كه با آنان پيمان بستيد. پس چهار ماه در زمين بگرديد» ؛ بيست روز از ذى حجّه، و تمام محرّم و صفر و ربيع اوّل و ده روز از ربيع ثانى. و فرمود: «نه زن و مردِ عريان، حقّ طواف كعبه را دارند، و نه مشرك، مگر كسى كه با پيامبر خدا، پيمانى دارد كه مدّت آن پيمان، تا اين چهار ماه خواهد بود». در روايت محمّد بن مسلم [از امام صادق عليه السلام] آمده است: [ابو بكر] گفت: اى على! آيا از وقتى كه از پيامبر خدا جدا شدم، چيزى درباره من، نازل شده است؟ فرمود: «نه؛ ولى خدا نخواسته كه پيامِ از سوى محمّد را جز مردى از [خاندان] خودِ او برساند». پس به مَوسم رسيد و در عرفه، مَشعَر، روز قربان، كنار جَمَرات و در همه ايّام تشريق، از سوى خدا و فرستاده اش، پيام را رساند و ندا مى داد: «بَرَآءَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ.» و عريان، حق ندارد كعبه را طواف كند».