حدیث دربارهكوچ از مشعر الحرام

مسند ابن حنبل عن الفَضل بن عَبّاس:شَهِدتُ الإِفاضَتَينِ مَعَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَأَفاضَ وعَلَيهِ السَّكينَةُ وهُوَ كافٌّ بَعيرَهُ. ۱

مسند ابن حنبلـ به نقل از فضل بن عبّاس ـ: دو بار، شاهد كوچ همراه پيامبر صلى الله عليه و آله بودم. او كوچ كرد؛ در حالت وَقار و آرامش، و زمام شتر خود را گرفته بود [و مهار مى كرد كه تند نرود].

۱.مسند ابن حنبل: ج 1 ص 452 ح 1802.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، چون از مُزدَلِفه كوچ كرد، آرام مى رفت و مى فرمود: «اى مردم! آرام، آرام!»، تا آن كه در وادى مُحَسَّر ايستاد».

تهذيب الأحكامـ به نقل از معاوية بن عمّار ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «چون كوه ثَبير براى تو آشكار شود و شتر، جاى گام خود را ببيند، كوچ كن». [سپس] امام صادق عليه السلام فرمود: «مردم در جاهليّت مى گفتند: ثَبير! بتاب تا غارت كنيم. منظورشان، روشنىِ آفتاب بود. پيامبر خدا، بر خلاف عادت اهل جاهليّت، كوچ مى كرد. آنان، با اسبْ تاختن و شترْ دواندن، كوچ مى كردند؛ ولى پيامبر خدا، بر خلاف آنان، با آرامش و وقار، كوچ مى كرد. پس [اى معاوية بن عمّار!] با ياد خدا و طلب آمرزش، كوچ كن. ذكر خدا را بر زبانت جارى ساز و چون به وادى مُحَسَّر رسيدى ـ كه وادى بزرگى بين مشعر و مِناست و به مِنا نزديك تر است ـ، پس شتابان از آن بگذر؛ زيرا پيامبر خدا، شتر خود را در آن جا شتاباند، در حالى كه مى فرمود: «خدايا! پيمانم را به سلامتْ بدار، توبه ام را بپذير، دعايم را مستجاب كن و بين آنان كه پشتِ سر نهادم و آمدم، جانشين من باش».