حدیث دربارهترك كننده حج

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ، كَفَرَ بِاللّهِ العَظيمِ مِن هذِهِ الاُمَّةِ عَشَرَةٌ:. ومَن وَجَدَ سَعَةً فَماتَ ولَم يَحُجَّ ۱. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! از اين امّت، ده گروه به خداوند بزرگ، كافر شده اند:. [يكى هم]كسانى كه توانگرند، ولى بى آن كه به حج بروند، از دنيا مى روند.

۱.وفي تفسير النعماني عن أميرالمؤمنين عليه السلام: الكفر المذكور في كتاب اللّه تعالى خمسة وجوه: منها كفر الجحود، ومنها كفر فقط ـ والجحود ينقسم على وجهين ـ ومنها كفر الترك لما أمر اللّه تعالى به، ومنه كفر البراءة، ومنها كفر النعيم. وأمّا الوجه الثالث من الكفر، فهو كفر الترك لما أمرهم اللّه به، وهو من المعاصي (راجع: بحار الأنوار: ج 93 ص 60).

۲.الخصال: ص 450 ح 56 عن محمّد أبي مالك عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! آن كه در حال استطاعتْ حج را ترك كند، كافر است. خداى ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «براى خداست حجّ آن خانه، بر عهده مردم است؛ [بر]كسى كه بتواند به سوى آن، راه يابد، و هر كس كفر ورزد، يقينا خداوند از جهانيان، بى نياز است» . اى على! هر كس، حج را آن قدر به تأخير بيندازد تا مرگش فرا رسد، خداوند در روز قيامت، او را يهودى يا نصرانى بر مى انگيزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ره توشه و مَركَبى داشته باشد كه او را به خانه خدا برساند، ولى به حج نرود، فرقى نيست كه يهودى بميرد يا نصرانى (مسلمان نمى ميرد). اين، بدان جهت است كه خداوند در قرآن مى فرمايد: «براى خدا، حجّ آن خانه، بر عهده مردم است؛ [بر]هر كس كه مى تواند به سوى آن، راه يابد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه حاجتى آشكار يا حاكمى ستمگر يا بيمارى بازدارنده اى او را از حج باز ندارد، ولى بى آن كه حج انجام دهد، از دنيا برود، مى خواهد يهودى بميرد و مى خواهد نصرانى بميرد (مسلمان نمى ميرد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! خداوند، حج را بر كسى كه قدرت و راهى بر آن داشته باشد، واجب ساخت. هر كس انجام ندهد، به هر حالى كه مى خواهد، بميرد: يهودى، مسيحى يا مَجوس، مگر آن كه بيمارى اى داشته باشد كه او را باز دارد، يا حاكم ستمگرى مانع شود. آگاه باشيد كه او را در شفاعت من، بهره اى نيست و بر حوض من، وارد نمى شود. هش دار! آيا رساندم؟