حدیث دربارهفضيلت روز عيد

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:قَدِمتُ المَدينَةَ ولِأهلِ المَدينَةِ يَومانِ يَلعَبونَ فيهِما فيالجاهِلِيَّةِ، وإنَّ اللّهَ قَد أبدَلَكُم بِهِما خَيرا مِنهُما: يَومَ الفِطرِ، ويَومَ النَّحرِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من وارد مدينه شدم، در حالى كه اهالى اين شهر از زمان جاهليت، دو روز داشتند كه در آن به بازى [و تفريح] مى پرداختند؛ ولى خداوند به جاى آن دو روز، دو روز بهتر به شما داد: روز فطر و روز قربان.

۱.كنز العمّال: ج 8 ص 547 ح 24102 نقلاً عن السنن الكبرى عن أنس.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی عید فطر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از جابر ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: چون روز اوّل ماه شوّال شود، منادى ندا مى دهد: اى مؤمنان! صبحگاهان، به سوى جايزه هايتان بشتابيد». [امام باقر عليه السلام] سپس فرمود: «اى جابر! جايزه هاى خدا، جوايز اين پادشاهان نيستند. آن روز، روزِ جايزه هاست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فرشتگان، روز عيد، بر سرِ كوچه ها و گذرها مى ايستند و مى گويند: «بشتابيد به سوى پروردگار كريم كه عطاى بسيار مى دهد و [گناه]بزرگ را مى آمرزد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز عيد فطر شود، فرشتگان بر سرِ راه ها مى ايستند و ندا مى دهند: «اى گروه مسلمانان! بشتابيد به سوى پروردگار بزرگوار، كه با [دادن توفيقِ]نيكوكارى، [بر شما] منّت مى نهد و سپس پاداش فراوان بر آن مى دهد. شما را فرمان دادند كه شب به عبادت بپردازيد، كه عبادت كرديد. شما را به روزه فرمان دادند، كه گرفتيد و پروردگارتان را فرمان بُردارى كرديد. پس جايزه هايتان را دريافت كنيد». پس چون نماز [عيد] بخوانند، منادى ندا مى دهد: «آگاه باشيد كه پروردگارتان شما را آمرزيد. پس كامياب به خانه هاى خود برگرديد كه امروز، روز جايزه است و اين روز را در آسمان، روز جايزه مى نامند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون شب قدر شود، جبرئيل عليه السلام با انبوهى از فرشتگانْ فرود مى آيد، در حالى كه بر هر بنده ايستاده يا نشسته اى كه ذكر خدا مى گويد، درود مى فرستند. پس چون عيد فطرِ آنان، فرا مى رسد، خداوند به آنان بر فرشتگانش مباهات مى كند و مى فرمايد: «اى فرشتگان من! پاداش اجيرى كه كار خود را كامل انجام داده، چيست؟». مى گويند: پروردگارا! پاداش او، آن است كه مزدش داده شود. مى فرمايد: «اى فرشتگان من! بندگان من (از زن و مرد)، واجبِ مرا انجام دادند. سپس براى دعا و ناليدن، بيرون رفتند. به عزّت و جلال و بزرگوارى و والايى و بلندمرتبگىِ خودم، دعايشان را مستجاب مى كنم». سپس مى فرمايد: «باز گرديد، كه شما را آمرزيدم و بدى هاى شما را به خوبى تبديل كردم». پس در حالى كه آمرزيده شده اند، بر مى گردند.