حدیث دربارهدعاى مُجير

البلد الأمين:«دعاى مجير (پناه دهنده)»، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده [كه چنين است]: به نام خداوند مهرگستر مهربان. منزّهى تو، اى خداوند! والايى تو، اى بخشنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى مهربان! والايى تو، اى بزرگوار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى فرمان روا! والايى تو، اى مالك! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بى عيب! والايى تو، اى سلام! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ايمنى بخش! والايى تو، اى حاكم بر همه چيز! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شكست ناپذير! والايى تو، اى چيره! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب بزرگى! والايى تو، اى صاحب جبروت! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آفريننده! والايى تو، اى پديدآورنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صورت آفرين! والايى تو، اى تقديركننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى هدايتگر! والايى تو، اى ماندگار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بسيار بخشنده! والايى تو، اى توبه پذير! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى گشاينده! والايى تو، اى رحمت آور (بهجت آفرين)! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى سَرور من! والايى تو، اى سرپرست من! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نزديك! والايى تو، اى مراقب! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آغازگر! والايى تو، اى بازآفرين! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ستوده! والايى تو، اى شكوهمند! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ديرين! والايى تو، اى بزرگ! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آمرزنده! والايى تو، اى سپاس گزار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى گواه! والايى تو، اى حاضر! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى با رأفت! والايى تو، اى نعمت بخش! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى برانگيزاننده! والايى تو، اى ميراث بَرَنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى حيات بخش! والايى تو، اى ميراننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى مهربان! والايى تو، اى اهل مدارا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى همدم! والايى تو، اى مونس! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى باعظمت! والايى تو، اى زيبا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آگاه! والايى تو، اى بينا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى پذيرنده! والايى تو، اى مهلت دهنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى معبود! والايى تو، اى موجود! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آمرزنده! والايى تو، اى قدرتمند! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى يادشده! والايى تو، اى سپاس گزارى شده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بخشنده! والايى تو، اى پناهگاه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى زيبايى! والايى تو، اى شُكوه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى سبقت گيرنده! والايى تو، اى روزى دهنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى راستگو! والايى تو، اى شكافنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شنوا! والايى تو، اى باشتاب! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى والا! والايى تو، اى پديدآورنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بسياركارْ! والايى تو، اى بلندمرتبه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى داور! والايى تو، اى راضى شونده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى قدرتمند! والايى تو، اى آشكار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى دانا! والايى تو، اى حاكم! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى اَبَدى! والايى تو، اى هميشه پا برجا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نگه دارنده! والايى تو، اى در هم شكننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بى نياز! والايى تو، اى بى نياز كننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى وفاكننده! والايى تو، اى نيرومند! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى كفايت كننده! والايى تو، اى شفادهنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى مقدّم دارنده! والايى تو، اى تأخير اندازنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نخست! والايى تو، اى فرجام! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى آشكار! والايى تو، اى پنهان! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى اميد! والايى تو، اى اميدگاه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب نعمت! والايى تو، اى صاحب احسان! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى زنده! والايى تو، اى هميشه برپا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى يكتا! والايى تو، اى يگانه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى سَرور! والايى تو، اى نفوذناپذير! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى توانا! والايى تو، اى بزرگ! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى سرپرست! والايى تو، اى بلندمرتبه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى والا! والايى تو، اى برترين! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحبْ اختيار! والايى تو، اى سرپرست! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى هستى آفرين! والايى تو، اى آفريدگار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى پايين آورنده! والايى تو، اى بالابَرَنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى دادگر! والايى تو، اى جمع كننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى عزّت بخش! والايى تو، اى خواركننده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نگهبان! والايى تو، اى نگه دار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى توانا! والايى تو، اى مقتدر! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى دانا! والايى تو، اى بردبار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى داور! والايى تو، اى استوارْكار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى عطاكننده! والايى تو، اى بازدارنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى زيان رسان! والايى تو، اى سودرسان! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى اجابت كننده! والايى تو، اى حسابگر! ۶ ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى عادل! والايى تو، اى صاحب نعمت! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب لطف! والايى تو، اى باشِرافت! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى پروردگار! والايى تو، اى حق! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب مجد! والايى تو، اى يگانه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بخشاينده! والايى تو، اى انتقام گيرنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى گسترده [رحمت]! والايى تو، اى گستراننده [ى هستى]! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب رأفت! والايى تو، اى مهرورز! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى يگانه! والايى تو، اى يكتا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى جزادهنده! والايى تو، اى فراگير! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى عهده دار! والايى تو، اى دادگر! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى روشنگر! والايى تو، اى استوار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نيكى كننده! والايى تو، اى دوستدار! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ره يافته! والايى تو، اى راه نما! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى نور! والايى تو، اى روشنى بخش! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى ياور! والايى تو، اى ياريگر! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شكيباپيشه! والايى تو، اى شكيبا! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شمارنده! والايى تو، اى پديدآورنده! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى بى عيب! والايى تو، اى داور! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى پناه دهنده! والايى تو، اى پناهگاه! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى شكافنده! والايى تو، اى حاضر! ما را از آتشْ پناه بده، اى پناه دهنده! منزّهى تو، اى صاحب عزّت و زيبايى! خجسته اى تو، اى صاحب قدرت و شكوه! منزّهى تو. «معبودى جز تو نيست. منزّهى تو! من از ستمگران بوده ام. پس، او را اجابت كرديم و او را از اندوه، رهانديم و اين گونه، مؤمنان را نجات مى بخشيم» . درود خدا بر محمّد و همه خاندانش باد و ستايش، از آنِ خداوند، پروردگار جهانيان است. و خداوند، ما را بس است و خوبْ عهده دارى است و هيچ نيرو و توانى نيست، مگر از خداوند والاى بزرگ.