حدیث دربارهدعاى شب چهارم

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى بخشنده دنيا و آخرت و مهربان در آن دو! اى قدرتمند دنيا! اى فرمان رواى پادشاهان! اى روزى دهنده بندگان! اين، ماه توبه است و اين، ماه پاداش است و اين، ماه اميد است و تو، شنواى دانايى. از تو مى خواهم كه مرا در زمره بندگان شايسته ات ـ كه نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى شوند ـ قرار دهى و مرا با پوششى بپوشانى كه دريده نمى شود و مرا با عافيت خويش ـ كه آسيبى به آن نمى رسد ـ در بر گيرى و خواسته ام را عطا كنى و به رحمت خود، وارد بهشتم كنى و هيچ گناهى را وا نگذارى، جز آن كه آن را آمرزيده باشى؛ و نه اندوهى را، مگر آن كه زدوده باشى؛ و نه غصّه جانكاهى را، مگر آن كه برطرف كرده باشى؛ و نه حاجتى را، جز آن كه برآورده كرده باشى، به حقّ محمّد و خاندان محمّد. همانا تويى تو، باشُكوه ترين و بزرگ ترين.