حدیث دربارهآمرزش خداوند

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۱، ص ۲۱، ح ۸۴۴۵

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

آمرزش خداوند

عنه صلى الله عليه و آله:مَن قامَ رَمَضانَ إيمانا وَاحتِسابا غُفِرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ماه رمضان را از روى ايمان و به اميد پاداش الهى [به عبادت]برخيزد، گناهان گذشته اش آمرزيده مى شود.

۱.صحيح البخاري: ج 1 ص 22 ح 37 وج 2 ص 707 ح 1904 كلاهما عن أبي هريرة.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا برکت های یاد خدا آمرزش خداوند

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رمضان را به اين جهت رمضان ناميده اند كه گناهان را مى سوزانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا مى دانيد كه چرا شعبان را شعبان ناميده اند؟ چون از آن، خيرِ فراوان براى رمضان، منشعب مى شود، و رمضان را به اين جهت رمضان ناميده اند كه گناهان در آن، سوزانده مى شوند.

الدرّ المنثورـ به نقل از عايشه ـ: به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: اى پيامبر خدا! رمضان چيست؟ فرمود: «خداوند، در آن، گناهان مؤمنان را مى سوزانَد و مى آمرزد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس رمضان را از روى ايمان و براى خدا و پاداش او، روزه بگيرد و به عبادت برخيزد، گناهان گذشته اش آمرزيده مى شود و هر كس شبِ قدر را از روى ايمان و به اميد پاداش [الهى]، به عبادت بِايستد، گناهان گذشته اش بخشوده مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه رمضان، ماهى است كه خداوند، روزه آن را بر شما واجب ساخت. پس هر كس آن را از روى ايمان و به اميد پاداش [الهى] روزه بدارد، از گناهانش بيرون مى آيد، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس رمضان را روزه بدارد و آن را با صدقه به پايان ببرد و با غسل به نمازگاه [عيد] برود، آمرزيده باز مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به فرشته اى فرمان مى دهد كه در هر روز از ماه رمضان در هوا ندا دهد: «اى بندگان من! مژده! گناهان گذشته شما را بخشيدم و شفاعت شما را درباره يكديگر در شب قدر قبول كردم، مگر آن را كه با شراب افطار كرده باشد، يا از برادر مسلمانش كينه در دل داشته باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا رمضان، ماهى است كه خداوند، روزه آن را واجب كرده است و من، قيام [براى نماز] را در آن، سنّت قرار داده ام. پس هر كس آن را از روى ايمان و به خاطر پاداش [الهى] روزه بدارد، از گناهانْ خارج مى شود، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.