بار خدايا! كيفر مرا در همين دنيا قرار ده

امام على عليه السلام:روزى (پيامبر صلى الله عليه و آله)نشسته بود و از مردى از يارانش جويا شد. گفتند: اى پيامبر خدا! او از رنجورى، مانند جوجه بى پَر شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد او رفت و ديد كه از شدّت بيمارى، چون جوجه شده است. فرمود: «زمانى كه تن درست بودى، دعايى مى كردى؟». مرد گفت: آرى. مى گفتم: پروردگارا! هر كيفرى كه مى خواهى در آخرت با آن مرا مجازات كنى، در همين دنيا برايم قرار ده. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «چرا نگفتى: بار خدايا! در دنيا و آخرت، به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش، نگاهمان بدار؟». مرد، اين را گفت و در دَم، بهبود يافت و تن درست، از جا برخاست و با ما بيرون آمد.

صحيح مسلمـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا، به عيادت مردى از مسلمانان رفت كه مانند جوجه، زار و نزار شده بود. به او فرمود: «آيا قبلاً دعايى مى كرده اى يا از خدا چيزى مى خواسته اى؟». گفت: آرى. مى گفتم: بار خدايا! هر كيفرى كه در آخرت مى خواهى به من برسانى، در همين دنيا برسان. پيامبر خدا فرمود: «سبحان اللّه! تو طاقت آن را ندارى. چرا نگفتى: بار خدايا! در دنيا و آخرت، به ما نيكى عطا فرما و از عذاب آتش، نگاهمان بدار؟». سپس، برايش دعا كرد و خداوند، شفايش بخشيد.