عبد اللّه بن مسعود

الإصابةـ به نقل از ابن عمر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله براى ابن عبّاس دعا كرد و گفت: «بار خدايا! در او بركت قرار بده و از او [بركت] منتشر كن».

المعجم الأوسطـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا مرا در دامنش نشانيد و دستى به سرم كشيد و گفت: «بار خدايا! به او حكمت بياموز».

المعجم الكبيرـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: مشغول چرانيدن گوسفندان عُقبه بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر من گذشت و دستى به سرم كشيد و فرمود: «خدايت رحمت كند! تو پسركى دانش آموخته هستى».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن مسعود ـ: در حال چرانيدن گوسفندان عُقبة بن ابى مُعَيط بودم كه پيامبر خدا همراه ابو بكر بر من گذشت و. فرمود: «ميشى هست كه قوچ نديده باشد؟». ميشى را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردم. ايشان دستى به پستانش كشيد. پستان، پُر از شير شد. آن را در ظرفى دوشيد و خود نوشيد و به ابو بكر هم نوشاند. سپس خطاب به پستان فرمود: «جمع شو» و پستان به حال اوّل باز گشت. بعد از اين ماجرا نزد ايشان رفتم و گفتم: اى پيامبر خدا! از اين گفتار، به من بياموز. دستى به سرم كشيد و فرمود: «خدايت رحمت كند! تو پسركى دانا و دانش آموخته هستى».