حدیث دربارهنوفل بن خُوَيلِد

الإرشادـ به نقل از زُهرى ـ: چون پيامبر خدا از حضور نوفل بن خُوَيلِد در جنگ بدر آگاه شد، گفت: «بار خدايا! شرّ نوفل را از من، دفع كن». چون قريش تار و مار شدند، على بن ابى طالب عليه السلام او را ديد كه سرگردان است و نمى داند چه كند. پس، آهنگ او كرد و ضربتى شمشير بر وى فرود آورد، چنان كه شمشير در سپر چرمينش فرو رفت. سپس آن را از سپرش بَر كشيد و ضربتى بر ساق پايش ـ كه زِرِهش را از آن بالا كشيده و به كمر زده بود ـ فرود آورد و پايش را قطع كرد. آن گاه بر او تاخت و جانش را ستانْد. چون نزد پيامبر صلى الله عليه و آله باز گشت، شنيد كه ايشان مى فرمايد: «چه كسى از نوفل خبر دارد؟». على بن ابى طالب عليه السلام گفت: من، او را كشتم، اى پيامبر خدا! پيامبر صلى الله عليه و آله تكبير زد و فرمود: «خدا را سپاس كه دعايم را درباره او اجابت فرمود».