حدیث دربارهامام على بن ابى طالب عليه السلام

تاريخ دمشق عن عبد اللّه بن الحارث:قُلتُ لِعَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام: أخبِرني بِأَفضَلِ مَنزِلَتِكَ مِن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله. قالَ: نَعَم، بَينا أنَا نائِمٌ عِندَهُ وهُوَ يُصَلّي، فَلَمّا فَرَغَ مِن صَلاتِهِ قالَ: يا عَلِيُّ، ما سَأَلتُ مِنَ اللّهِ عز و جل مِنَ الخَيرِ شَيئا إلّا سَأَلتُ لَكَ مِثلَهُ، ومَا استَعَذتُ اللّهَ مِنَ الشَّرِّ إلَا استَعَذتُ لَكَ مِثلَهُ. ۱

تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن حارث ـ: به على بن ابى طالب عليه السلام گفتم: مرا از برترين مقام و منزلتت در نزد پيامبر خدا، آگاه كن. فرمود: «آرى. يك بار من نزد او خوابيده بودم و ايشان، نماز مى خواند. چون از نمازش فراغت يافت، فرمود: اى على! من هيچ چيزى از خداوند عز و جل نخواستم، مگر اين كه به سانِ آن را براى تو نيز درخواست كردم، و از شر به خدا پناه نبردم، مگر اين كه از او خواستم تو را نيز از مانندِ آن، در پناه خود درآورَد».

۱.تاريخ دمشق: ج 42 ص 309 ح 8857.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر کسانی که پیامبر صلی الله علیه و آله برایشان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! او را موفّق و استوار بدار!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! دل او را جلا بدِه و بهارِ دلش را ايمان به خودت قرار ده!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! دلش را هدايت فرما، سينه اش را گشايش بخش، زبانش را استوار بدار و از گرما و سرما نگاهش دار.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا. دستش را بر سينه ام مى نهاد و سپس مى گفت: «بار خدايا! دلش را از دانش و فهم و روشنايى و بردبارى و حكمت (داورى) و ايمان، مالامال گردان. به او دانش بياموز و نادانش قرار مده و آن را حافظ قرار ده و فراموشكارش مگردان».

امام على عليه السلام:درد شديدى مرا گرفت. نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم. مرا در جاى خود نشانيد و خود به نماز ايستاد و گوشه جامه اش را روى من انداخت. سپس فرمود: «بهبود يافتى ـ اى پسر ابو طالب! ـ و ديگر، مشكلى ندارى. من هيچ گاه چيزى از خدا نخواستم، مگر اين كه مانند آن را براى تو نيز خواستم. هيچ گاه از خدا چيزى نخواستم، مگر آن كه به من عطا فرمود؛ منتها، به من گفته شد: بعد از تو، پيامبرى نيست».

امام على عليه السلام:بر پيامبر خدا در مسجد وارد شدم، در حالى كه در يكى از اتاق هايش در محلّ نمازش نشسته بود. فرمود: «اى على! ديشب، در همين جا كه مى بينى، شب را به نماز گذراندم و از پروردگار بلند مرتبه ام درخواست مى كردم. هر چه از پروردگارم خواستم، مانند آن را براى تو نيز درخواست نمودم، و هيچ چيز از او نخواستم، مگر آن كه عطايم فرمود، جز آن كه به من گفته شد كه بعد از من، پيامبرى نيست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! به او رحم كن و بر وى، رحمت آور و او را نصرت ده و به واسطه او نصرت عطا كن، و به او كمك نما و به واسطه او كمك فرما، كه او بنده تو و لشكر پيامبرِ توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! دوست باش با هر كسى كه دوستِ او باشد و دشمن باش با كسى كه دشمنِ او باشد و يارى كن كسى را كه يارى اش كند و دوست بدار هر كه را دوستش بدارد.