حدیث دربارهحالت هاى مناسب دعا

الدعوات الكبير عن ابن عبّاس:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: الإِخلاصُ هكَذا؛ ورَفَعَ إصبَعا واحِدَةً مِنَ اليَدِ اليُمنى. وَالدُّعاءُ هكَذا؛ ورَفَعَ يَدَيهِ، وجَعَلَ بُطونَهُما مِمّا يَلِي السَّماءَ. وَالاِبتِهالُ هكَذا؛ ومَدَّ يَدَهُ شَيئا، وجَعَلَ ظُهورَ الكَفِّ مِمّا يَلِي السَّماءَ. ۱

الدعوات الكبيرـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا فرمود: «اخلاص، اين گونه است» و يك انگشت از دست راست را بالا برد و [فرمود:] «دعا، اين گونه است» و هر دو دستش را بالا برد و كف آنها را به طرف آسمان كرد و [فرمود:] «ابتهال، اين گونه است» و دستش را اندكى كشيد و پشتِ آن را به طرف آسمان قرار داد.

۱.الدعوات الكبير: ج 2 ص 34 ح 263.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر حالت های مناسب دعا

احادیث دیگر این موضوع

سنن أبى داوودـ به نقل از عبد اللّه بن زبير ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه دعا مى كرد، با انگشتش اشاره مى كرد؛ ولى آن را تكان نمى داد.

سنن أبى داوودـ به نقل از سعد بن ابى وقّاص ـ: من، مشغول دعا كردن با دو انگشتم بودم كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر من گذشت و انگشت سبّابه اش را نشان داد و فرمود: «يكى كُن! يكى كُن!». يعنى با يك انگشت، اشاره كن؛ زيرا آن كه به درگاهش دعا مى كنى، يعنى خداوند متعال، يكى است (النهاية: ج 1 ص 27 «احد»).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بنده دعا كند و با انگشتش اشاره نمايد، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «بنده ام اخلاص ورزيد».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا، با انگشت كنار شَست خود (انگشت ابهام يا نشانه اش) اشاره كرد و فرمود: «چنين است اخلاص» و دو دستش را تا برابر شانه هايش بلند كرد و فرمود: «اين، [نحوه] دعا كردن است» و دستانش را كشيد و فرمود: «اين، ابتهال (درخواست با تضرّع و زارى) است».

السنن الكبرىـ به نقل از زُهْرى ـ: پيامبر خدا، هر گاه در روز جمعه خطبه مى خواند، دعا مى كرد و با انگشتش اشاره مى نمود و مردم، آمين مى گفتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه از خداوند عز و جل درخواست كرديد، با كفِ دستانتان از او درخواست كنيد و هر گاه از او پناه جُستيد، با پشتِ دستانتان از او پناه جوييد.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا به ما فرمود: «دعاى رغبت، اين گونه است» و دو دستش را گشود و [فرمود:]«دعاى رهبت، اين گونه است» و دو دستش را وارونه ساخت و [فرمود:]«دعاى تضرّع، اين گونه است» و آنها را گشود و برگردانْد و [فرمود:]«دعاى استكانت، اين گونه است» و دو دستش را به طرف شانه اش جمع كرد و فرمود: «اين حالت، فقط در وقت خلوت است».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از سهل بن سعد (درباره پيامبر صلى الله عليه و آله) ـ: دو انگشتش را نزديك شانه هايش [رو به آسمان] مى گرفت و دعا مى كرد.