حدیث دربارهخدايا! مرا نيازمند هيچ يك از آفريدگانت مگردان
الإمام عليّ عليه السلام:قُلتُ: اللّهُمَّ لا تُحوِجني إلى أحَدٍ مِن خَلقِكَ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: يا عَلِيُّ لا تَقولَنَّ هكَذا، فَلَيسَ مِن أحَدٍ إلّا وهُوَ مُحتاجٌ إلَى النّاسِ.
فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، فَما أقولُ؟ قالَ: قُل: اللّهُمَّ لا تُحوِجني إلى شِرارِ خَلقِكَ.
قُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، ومَن شِرارُ خَلقِهِ؟ قالَ: الَّذين إذا أعطَوا مَنّوا ۱، وإذا مَنَعوا عابوا. ۲
امام على عليه السلام:من گفتم: بار خدايا! مرا محتاج اَحَدى از خَلقت مگردان.
پيامبر خدا فرمود: «اى على! چنين مگو؛ زيرا هيچ كس نيست، مگر آن كه به مردم، نيازمند است».
گفتم: پس چه بگويم، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «بگو: بار خدايا! مرا نيازمند بَدانِ آفريدگانت، قرار مده».
گفتم: اى پيامبر خدا! اينان چه كسانى هستند؟
فرمود: «كسانى كه هر گاه دهند، منّت نهند و هر گاه ندهند، بد گويند».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرره نمودهایی درباره درست دعا کردن +1 مورد دیگر