حدیث دربارههنگام قرائت و ختم قرآن
حلية الأولياء عن زرّ بن حبيش:كانَ عَبدُ اللّهِ بنُ مَسعودٍ قائِما يُصَلّي، فَلَمّا بَلَغَ المِئَةَ مِنَ النِّساءِ، قالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: سَل تُعطَهُ.
فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي أسأَ لُكَ إيمانا لا يَرتَدُّ، ونَعيما لا يَنفَدُ، ومُرافَقَةَ نَبِيِّكَ في أعلى جَنَّةِ الخُلدِ. ۱
حلية الأولياءـ به نقل از زُرّ بن حُبَيش ـ: عبد اللّه بن مسعود، به نماز ايستاده بود. چون به آيه صدم سوره نساء رسيد، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «بخواه، كه خواسته ات به تو داده مى شود».
عبد اللّه گفت: بار خدايا! ايمانى بى برگشت، نعمتى بى پايان و همراهى با پيامبرت در بالاترين درجه بهشت جاويدان را از تو درخواست مى كنم.
۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 257.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکربهترین اوقات برای دعا +1 مورد دیگر