حدیث دربارهدل شب

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يُمهِلُ، حَتّى إذا ذَهَبَ مِنَ اللَّيلِ نِصفُهُ أو ثُلُثاهُ، قالَ: لا يَسأَلَنَّ عِبادي غَيري، مَن يَدعُني أستَجِب لَهُ، مَن يَسأَلني اُعطِهِ، مَن يَستَغفِرني أغفِر لَهُ، حَتّى يَطلُعَ الفَجرُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مهلت مى دهد، تا آن گاه كه نيمى از شب يا دو سومِ آن گذشت، مى فرمايد: «زنهار! بندگانم از غير من نخواهند. هر كس مرا بخواند، پاسخش مى دهم. هر كس از من بخواهد، به او عطا مى كنم. هر كس از من آمرزش بطلبد، او را مى آمرزم»، تا آن گاه كه سپيده بدمد.

۱.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 435 ح 1367 عن رفاعة الجهني.

کلیدواژه‌ها یاد کردن و فراموش کردن خدا مهم ترین اوقات یاد خدا دل شب

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه به آسمان برده شدم،. به سوى من ندا آمد كه: «. اى محمّد! هر كس به من يا غير من حاجتى محرمانه داشته باشد ـ هر حاجتى كه باشد ـ، در خلوت دل شب، با حالِ طهارت، مرا بخواند و بگويد:.».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده هر گاه در دلِ شب تار، با سروَرش خلوت كند و به راز و نياز با او بپردازد، خداوند نور را در دلش استوار مى گردانَد، و هر گاه بگويد: «خداى من، خداى من!»، خداوند جليل مى فرمايد: «بله، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم؛ به من توكّل كن تا كارسازى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مسلمانى نيست كه شب را با طهارت و با ياد [ـِ خدا] بخوابد و سپس پاسى از شب برخيزد و از خداوند، خيرى از دنيا و آخرت بخواهد، مگر اين كه آن را به او عطا مى فرمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه نيمى از شب يا يكْ سومِ شب گذشت، خداوند عز و جل به منادى اى مى فرمايد كه ندا دهد: «آيا كسى هست كه دعا كند تا دعايش مستجاب شود؟ آيا كسى هست كه درخواست كند تا درخواستش برآورده شود؟ آيا كسى هست كه آمرزش طلبد تا او را بيامرزم؟ آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه اش پذيرفته گردد؟».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب، ساعتى هست كه هيچ مرد مسلمانى در آن ساعت، خيرى از امور دنيا و آخرت را از خداوند نمى خواهد، مگر اين كه آن را به او عطا مى فرمايد. اين ساعت، در هر شبى هست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيامبرِ خدا داوود عليه السلام را پاسى از شب بود كه در آن، خانواده اش را بيدار مى كرد و مى فرمود: «اى خانواده داوود! برخيزيد و نماز بخوانيد؛ زيرا اين، پاسى است كه خداوند در آن، دعا را مستجاب مى كند، مگر دعاىِ جادوگر يا باجگير را».