حدیث دربارهخواسته هاى فراوان داشتن

عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى: يا عِبادي، كُلُّكُم جائِعٌ إلّا مَن أطعَمتُهُ، فَاستَطعِموني اُطعِمكُم. يا عِبادي، كُلُّكُم عارٍ إلّا مَن كَسَوتُهُ، فَاستَكسوني أكسُكُم. يا عِبادي، إنَّكُم تُخطِئونَ بِاللَّيلِ وَالنَّهارِ وأنَا أغفِرُ الذُّنوبَ جَميعا، فَاستَغفِروني أغفِر لَكُم. يا عِبادي، إنَّكُم لَن تَبلُغوا ضَرّي فَتَضُرّوني، ولَن تَبلُغوا نَفعي فَتَنفَعوني. يا عِبادي، لَو أنَّ أوَّلَكُم وآخِرَكُم، وإنسَكُم وجِنَّكُم كانوا عَلى أتقى قَلبِ رَجُلٍ واحِدٍ مِنكُم، ما زادَ ذلِكَ في مُلكي شَيئا. يا عِبادي، لَو أنَّ أوَّلَكُم وآخِرَكُم، وإنسَكُم وجِنَّكُم، كانوا عَلى أفجَرِ قَلبِ رَجُلٍ واحِدٍ، ما نَقَصَ ذلِكَ مِن مُلكي شَيئا. يا عِبادي، لَو أنَّ أوَّلَكُم وآخِرَكُم، وإنسَكُم وجِنَّكُم قاموا في صَعيدٍ واحِدٍ، فَسَأَلوني فَأَعطَيتُ كُلَّ إنسانٍ مَسأَلَتَهُ، ما نَقَصَ ذلِكَ مِمّا عِندي إلّا كَما يَنقُصُ المِخيَطُ إذا اُدخِلَ البَحرَ. يا عِبادي، إنَّما هِي أعمالُكُم اُحصيها لَكُم ثُمَّ اُوَفّيكُم إيّاها، فَمَن وَجَدَ خَيرا فَليَحمَدِ اللّهَ، ومَن وَجَدَ غَيرَ ذلِكَ فَلا يَلومَنَّ إلّا نَفسَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ فرمود: «اى بندگان من! همه شما گرسنه ايد، مگر آن كس كه من سيرش كنم. پس، از من خوراك بخواهيد تا شما را خوراك دهم. اى بندگان من! همه شما برهنه ايد، مگر آن كس كه من بپوشانمش. پس، از من پوشاك خواهيد تا شما را بپوشانم. اى بندگان من! شما شب و روز گناه مى كنيد و من همه گناهان را مى آمرزم. پس، از من آمرزش بخواهيد تا شما را بيامرزم. اى بندگان من! شما را هرگز نرسد كه به من زيانى برسانيد و هرگز نرسد كه به من سودى برسانيد. اى بندگان من! اگر همه شما از آغاز تا انجامتان، و انس و جنّ شما، يكسره داراى باتقواترين دل شويد، اين بر مُلك من، ذرّه اى نمى افزايد. اى بندگان من! اگر همه شما از آغاز تا انجامتان، و انس و جنّ شما، يكسره داراى گنهكارترين دل شويد، اين از مُلك من، ذرّه اى نمى كاهد. اى بندگان من! اگر همه شما از اوّلين تا آخرينتان، و انس و جنّ شما، همگى در يك بيابان گِرد آييد و از من درخواست كنيد و خواسته هاى يكايك افراد را عطا كنم، اين از آنچه نزد من است، نمى كاهد، مگر آن اندازه كه اگر سوزنى در دريا فرو بُرده شود، از دريا مى كاهد. اى بندگان من! جز اين نيست كه من، از اعمال شما آمار مى گيرم و سپس پاداش آنها را كامل به شما مى دهم. پس هر كه خيرى يافت، بايد خدا را سپاس گويد و هر كه جز آن يافت، جز خويشتن را سرزنش نكند».
۱.صحيح مسلم: ج 4 ص 1994 ح 55 عن أبي ذرّ.

احادیث دیگر این موضوع

۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «اى بندگان من! همه شما در گم راهى هستيد، مگر آن كس كه من هدايتش كنم. پس، از من هدايت بخواهيد تا هدايتتان كنم. و همه شما نيازمنديد، مگر آن كسى كه من، بى نيازش سازم. پس، از من بخواهيد تا روزى تان دهم. و همه شما گنهكاريد، مگر آن كس كه من، او را به سلامت دارَم. پس هر آن كس از شما كه دانست من بر آمرزيدن، توانايم و از من آمرزش خواست، او را مى آمرزم و باكى ندارم. اگر اوّلين و آخرينِ شما، و زنده و مُرده تان، و تَر و خشكتان، هم رتبه باتقواترين دلِ بنده اى از بندگان من شوند، اين، به اندازه بال پشه اى بر مُلك من نمى افزايد. و اگر اوّلين و آخرينِ شما، و زنده و مُرده تان، و تَر و خشكتان، همانند شقى ترين دلِ بنده اى از بندگان من شوند، اين، به اندازه بال پشه اى از مُلك من نمى كاهد. گر جمله كائنات كافر گردند بر دامن كبرياش ننشيند گرد. و اگر اوّلين و آخرينِ شما، و زنده و مُرده تان، و تَر و خشكتان، در يك بيابان گِرد آيند و هر فردى از شما هر آرزويى كه به ذهنش مى رسد، بخواهد و من آرزوهاى تك تك شما را برآوَرَم، اين، از مُلك من نمى كاهد، مگر آن اندازه كه اگر يكى از شما به دريايى رسد و سوزنى در آن فرود بَرَد و بيرونش كشد. اين، از آن روست كه من بخشنده اى بزرگوارم. آنچه بخواهم، انجام مى دهم. دِهِش من، به گفتارى است و عذابم نيز به گفتارى. هر گاه چيزى را اراده كنم، كافى است كه به آن بگويم: «باش!»، پس هست مى شود».