حدیث دربارهپافشارى
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، إنَّ العَبدَ لَيَدعُو اللّهَ وهُوَ عَلَيهِ غَضبانُ فَيُعرِضُ عَنهُ، ثُمَّ يَدعوهُ فَيُعرِضُ عَنهُ، فَيَقولُ لِمَلائِكَتِهِ: أبى عَبدي أن يَدعُوَ غَيري فَقَدِ استَحيَيتُ مِنهُ، يَدعوني واُعرِضُ عَنهُ، اُشهِدُكُم أنّي قَدِ استَجَبتُ لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جانم در دست اوست، [گاه] بنده خدا را مى خواند، در حالى كه خداوند از او در خشم است. پس، از او روى مى گرداند و او دوباره مى خواندش و باز، خدا از او روى مى گرداند؛ امّا به فرشتگانش مى گويد: «بنده ام از خواندن غير من، اِبا ورزيد؛ پس من از او شرم كردم كه مرا بخواند و من، از او روى بگردانم. گواه باشيد كه اجابتش كردم».
۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 208 عن جابر بن عبد اللّه وراجع: تنبيه الخواطر: ج 1 ص 7 وبحار الأنوار: ج 93 ص 375 ح 16.