حدیث دربارهدعا كردن براى همگان

صحيح البخاري عن أبي هريرة:قامَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في صَلاةٍ وقُمنا مَعَهُ، فَقالَ أعرابِيٌّ وهُوَ فِي الصَّلاةِ: اللّهُمَّ ارحَمني ومُحَمَّدا، ولا تَرحَم مَعَنا أحَدا. فَلَمّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله، قالَ لِلأَعرابِيِّ: لَقَد حَجَّرتَ واسِعا ۱! ۲
صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا به نماز ايستاد و ما به او اقتدا كرديم. باديه نشينى در نمازش گفت: بار خدايا! من و محمّد را رحمت فرما و كس ديگرى را با ما، مورد رحمتت قرار مده. چون پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را سلام داد، به آن باديه نشين فرمود: «امر گسترده اى را محدود ساختى!». ۳
۱.يقال: حجرتُ الأرضَ، إذا ضربت عليها منارا تمنعها به عن غيرك. و «تحجّرتَ واسعا» أي: ضيّقت ما وسّعه اللّه. وخصصت به نفسك دون غيرك (النهاية: ج 1 ص 241 ـ 242 «حجر»).
۲.صحيح البخاري: ج 5 ص 2238 ح 5664.
۳.يعنى: آنچه را كه خداوند گسترده ساخته است (رحمتش را)، تو محدود ساختى و آن را به خودت اختصاص دادى (النهاية: ج 1 ص 241 ـ 242 «حجر»).

احادیث دیگر این موضوع

۷