حدیث دربارهرو كردن به قبله

المعجم الأوسط عن يزيد بن عامر:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله أقبَلَ ومَعَهُ نَفَرٌ حَتّى وَقَفَ عَلَى القَرنِ ۱ دونَ المُرَيطاءِ، رافِعا يَدَيهِ مُستَقبِلَ القِبلَةِ يَدعو. ۲

المعجم الأوسطـ به نقل از يزيد بن عامر ـ: پيامبر خدا، با عدّه اى آمد تا آن كه بالاى قَرن، ۳ نرسيده به مُرَيطاء، توقّف كرد و رو به قبله، دستانش را بلند كرد و به دعا پرداخت.

۱.القَرْن: جبل مطلّ بعرفات، وأصله الجبل الصغير المستطيل المنقطع عن الجبل الكبير (معجم البلدان: ج 4 ص 332).

۲.المعجم الأوسط: ج 8 ص 376 ح 8923.

۳.قَرْن، كوهى است مُشرف به عرفات. قَرن، در اصل، به معناى كوه كوچك مستطيل شكلى است كه از كوهى بزرگ، جدا باشد (معجم البلدان: ج 4 ص 332).

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر بایسته های پیش از دعا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

سنن النسائىـ به نقل از مادر عبد الرحمان بن طارق بن علقمه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه به مكانى در خانه يَعلى در توضيح آن، آمده است كه علّت اين امر، آن بوده كه كعبه از آن مكان ديده مى شده است (حاشيه السندى على سنن النسائى: ج 5 ص 213). شايد اين مكان، همان جايى بوده كه به محلّ استجابت دعا، معروف است (عون المعبود: ج 5 ص 340). مراد از يَعلى، يعلى بن اميّه است. مى آمد، رو به قبله مى نمود و دعا مى كرد.