عنه صلى الله عليه و آله:لا يُغني حَذَرٌ مِن قَدَرٍ، وَالدُّعاءُ يَنفَعُ مِمّا نَزَلَ ومِمّا لَم يَنزِل، وإنَّ البَلاءَ لَيَنزِلُ فَيَتَلَقّاهُ الدُّعاءُ فَيَعتَلِجانِ ۱ إلى يَومِ القِيامَةِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:احتياط، هرگز جلوى تقدير را نمى گيرد؛ در حالى كه دعا، براى دفع آنچه نازل شده و آنچه نازل نشده، سودمند است. ۳ بلا كه نازل مى شود، دعا او را مى گيرد و با هم تا روز قيامت، دست به گريبان مى شوند.
۱.يعتلجان: أي يتصارعان (النهاية: ج 3 ص 286 «علج»).
۲.المستدرك على الصحيحين: ج 1 ص 669 ح 1813 عن عائشة؛ تنبيه الخواطر: ج 2 ص 118 وفيه «الدعاء ينفع ممّا نزل وممّا لم ينزل» فقط.
۳.ظاهرا مقصود، آن است كه نقش دعا در پيشگيرى از بلا، بيشتر از احتياط و مراقبت است؛ نه اين كه احتياط، هيچ نقشى در دفع بلا ندارد.
