خواندن نماز جماعت با خانواده
1 حدیث
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ الجُهَنِيَّ أتَى النبيَّ صلى الله عليه و آله فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنّي أكُونُ في البادِيَةِ ومَعي أهلِي ووُلدِي وغِلْمَتِي، فَاُؤَذِّنُ واُقِيمُ واُصَلِّي بهِم أفَجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم.
فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنَّ الغِلْمَةَ يَتبَعُونَ قَطرَ السَّحابِ فَأبقى أنا وأهلي ووُلدي، فَاُؤَذِّنُ واُقِيمُ واُصَلِّي بهِم أفجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم. فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، فإنَّ وُلدِي يَتَفَرَّقُونَ في الماشِيَةِ فَأبقى أنا وأهلِي، فَاُؤَذِّنُ واُقِيمُ واُصَلِّي بهِم أفجَماعَةٌ نحنُ؟ فقالَ: نَعَم.
فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، إنَّ المَرأةَ تَذهَبُ في مَصلَحَتِها فَأبقى أنا وَحدِي، فَاُؤَذِّنُ واُقِيمُ أفجَماعَةٌ أنا؟ فقالَ: نَعَم، المُؤمِنُ وَحدَهُ جَماعَةٌ. ۱
امام باقر عليه السلام:جُهَنى، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت: اى پيامبر خدا! من در صحرا با زن و فرزندان و غلامانم به سر مى برم و [موقع نماز،]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم. آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد؟
فرمود: «آرى».
گفت: اى پيامبر خدا! [گاهى اوقات،] غلامانم در پىِ آوردنِ آب مى روند و من مى مانم و زن و فرزندانم. پس [موقع نماز،]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم. آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد؟
فرمود: «آرى».
جُهَنى گفت: اى پيامبر خدا! [گاهى اوقات]فرزندانم در پىِ احشام مى روند و من و همسرم تنها مى مانيم. پس [وقت نماز]اذان مى گويم و مى ايستم و با او نماز مى خوانم. آيا باز هم جماعت به حساب مى آيد؟
فرمود: «آرى».
گفت: اى پيامبر خدا! گاهى
۱.تهذيب الأحكام: ج 3 ص 265 ح 749 عن محمّد بن يوسف عن أبيه.