حدیث دربارهروش پيامبر در نماز
الإمام الباقر عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عِندَ عائِشَةَ لَيلَتَها، فَقالَت: يا رَسولَ اللّهِ، لِمَ تُتعِبُ نَفسَكَ وَقَد غَفَرَ اللّهُ لَكَ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَما تَأَخَّرَ؟ فَقالَ: يا عائِشَةُ، ألا أكونُ عَبدًا شَكورًا؟
وكانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقومُ عَلى أطرافِ أصابِعِ رِجلَيهِ فَأَنزَلَ اللّهُ سُبحانَهُ وتَعالى: «طه * ماأنزَلنا عَلَيكَ القُرآنَ لِتَشقى» ۱. ۲
امام باقر عليه السلام:عايشه، در شبى كه نوبت ماندن پيامبر خدا نزدش بود، به ايشان گفت: اى پيامبر خدا! چرا خود را به زحمت مى اندازى با آن كه خداوند، گناه گذشته و آينده تو را آمرزيده است؟
فرمود: «اى عايشه! آيا بنده اى سپاس گزار نباشم؟». و پيامبر خدا، بر سرْ انگشتان پايش مى ايستاد تا اين كه خداوند سبحان و متعال، فرو فرستاد: «طه. ما قرآن را بر تو فرو نفرستاديم تا بر خود سخت گيرى» .