حدیث دربارهروش پيامبر در نماز

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۹، ص ۵۲۳، ح ۷۶۰۵

امام سجاد علیه‌السلام

روش پيامبر در نماز

الإمام زين العابدين عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقِفُ فِي الصَّلاةِ حَتّى يَرِمَ قَدَماهُ. ۱

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر خدا، آن قدر به نماز مى ايستاد، تا پاهايش وَرَم مى كرد.

۱.فتح الأبواب: ص 170 عن الزهري، بحارالأنوار: ج 46 ص 57 ح 10.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی نماز و مقدمات آن روش پیامبر در نماز

احادیث دیگر این موضوع

۸

السنن الكبرىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا، براى خوراك و يا چيز ديگرى، نماز را به تأخير نمى انداخت.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا، شام و يا چيز ديگرى را بر نماز، مقدّم نمى داشت و هنگامى كه وقت نماز فرا مى رسيد، [از شدّت اشتياق به آن، به گونه اى رفتار مى كرد كه] گويا خانواده و دوست را نمى شناسد.

عدّة الداعىـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا با ما گفتگو مى كرد و ما با او گفتگو مى كرديم. [امّا] هنگام نماز كه مى شد، گويا نه او ما را مى شناخت و نه ما او را مى شناختيم.

فلاح السائلـ به نقل از ابن طاووس ـ: روايت شده هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز مى ايستاد، [از شدّت خاكسارى] گويا ايشان، جامه اى به كنار افكنده بود.

الخصالـ به نقل از ابو [محمّد] عبد اللّه بن حامد، كه سند حديث را به برخى از نيكان (اهل بيت عليهم السلام) مى رساند ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز مى خواند، از سينه اش آوايى از خوف، چون آواز جوشش ديگ شنيده مى شد.

فلاح السائلـ به نقل از جعفر بن على قمى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه به نماز مى ايستاد، از ترس خداى متعال، رنگِ چهره اش تغيير مى كرد و سينه اش، آوايى چون آواز جوشش ديگ داشت.

امام باقر عليه السلام:عايشه، در شبى كه نوبت ماندن پيامبر خدا نزدش بود، به ايشان گفت: اى پيامبر خدا! چرا خود را به زحمت مى اندازى با آن كه خداوند، گناه گذشته و آينده تو را آمرزيده است؟ فرمود: «اى عايشه! آيا بنده اى سپاس گزار نباشم؟». و پيامبر خدا، بر سرْ انگشتان پايش مى ايستاد تا اين كه خداوند سبحان و متعال، فرو فرستاد: «طه. ما قرآن را بر تو فرو نفرستاديم تا بر خود سخت گيرى» .

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، دو برابرِ نماز واجب، نماز مستحب مى خواند.