حدیث دربارهدعاهاى روايت شده براى پس از نماز

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۹، ص ۵۱۷، ح ۷۵۹۵

المستدرك على الصحيحين عن أبي أيّوب الأَنصاريّ:ما صَلَّيتُ وَراءَ نَبيِّكُم صلى الله عليه و آله إلّا سَمِعتُهُ حينَ يَنصَرِفُ مِن صَلاتِهِ يَقولُ: «اللّهُمَّ اغفِر لي أخطائي وذُنوبي كُلَّها، اللّهُمَّ أنعِمني وأحيِني وارزُقني، واهدِني لِصالِحِ الأَعمالِ والأَخلاقِ، فَإِنَّهُ لا يَهدي لِصالِحِها إلّا أنتَ، ولا يَصرِفُ عَن سَيِّئِها إلّا أنتَ». ۱

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ: در پشت سرِ پيامبرتان نماز نگزاردم، جز اين كه هرگاه نمازش را به پايان مى برد، مى شنيدم كه مى گويد: «خدايا! همه خطاها و گناهانم را بيامرز. خدايا! نعمتت را بر من، ارزانى دار، مرا زنده بدار و روزى ام ده و به كارها و خوى هاى شايسته ره نمونم كن كه جز تو به شايسته هاى آن دو (كارها و خوى ها) ره نمى نمايد و جز تو از زشت هاى آن دو، باز نمى دارد.

۱.المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 523 ح 5942.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی نماز و مقدمات آن تعقیب نماز +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام جواد عليه السلام:هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله از نمازش فارغ مى شد، مى گفت: «خدايا! آنچه را كرده و مى كنم، و نهان و آشكار كرده ام، اسراف بر خود را و آنچه را كه تو بهتر از من مى دانى، بر من بيامرز. خدايا! تو پيش از همه و پس از همه هستى. جز تو خدايى نيست. به دانايى ات بر نهان و به توانايى ات بر همه خلقت سوگند، تا آن گاه كه زندگى را برايم بهتر مى دانى، مرا زنده نگاه دار و آن گاه كه مرگ را برايم بهتر مى دانى، مرا بميران. خدايا! همانا من بيم از تو را در نهان و آشكار، سخن حق را در خشم و خشنودى، و ميانه روى را در تنگ دستى و توانگرى، از تو مى خواهم. نعمتى تمام ناشدنى و روشنىِ چشمى ناگسستنى را از تو مى خواهم. خشنودى به حكم تو، مرگى مبارك پس از زندگى و زندگانى آرام پس از مرگ، لذّت نگريستن به تو و شوق ديدارت و ملاقات تو بى رنجى گزنده و فتنه اى گم راه كننده را از تو مى خواهم. خدايا! ما را به زينت ايمان، زينت بخش و راه نما و ره يافته قرار ده. خدايا! ما را در ميان آنان كه ره نمودى، ره بنما. خدايا! همانا من، اراده قوى بر يافتن راه راست و و پايدارى در كار و استوارى در راه حق را از تو مى خواهم. سپاس گزارى نعمتت را، سلامت كامل و اداى حقّت را مى خواهم. اى پروردگار من! دلى پيراسته و زبانى راستگو از تو مى خواهم. از آنچه كه مى دانى، آمرزش مى طلبم و نيكوترينِ آنچه مى دانى، از تو مى خواهم و از بدىِ آنچه مى دانى، به تو پناه مى برم، كه تو مى دانى و ما نمى دانيم و تو به نهان ها بسيار دانايى. در نقل سنن أبى داوود و السنن الكبرى، تنها تا «جز تو خدايى نيست»، آمده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ به على عليه السلام ـ: هرگاه خواستى هر چه را مى شنوى و مى خوانى، به ياد بسپارى، اين دعا را در پى هر نماز بخوان: «منزّه است آن كه به مردمان مملكتش تجاوز نمى كند! پاك و منزّه است آن كه ساكنان زمين را كيفرهاى گونه گون نمى دهد! منزّه است آن مهربان و بخششگر! خدايا! در دل من، نور و بينش و فهم و دانايى قرار ده، كه تو بر هر چيز، توانايى.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، روزى به اصحابش فرمود: «آيا اگر هر چه لباس و ظرف داريد، گِرد آوريد وروى هم بگذاريد، فكر مى كنيد به آسمان برسد؟». گفتند: نه، اى پيامبر خدا! فرمود: «آيا شما را به چيزى راه نمايى نكنم كه ريشه اش در زمين و شاخه اش در آسمان باشد؟». گفتند: چرا، اى پيامبر خدا! فرمود: «هر يك از شما كه از نماز واجبش فارغ شد، سى بار بگويد: و خدا منزّه است و ستايش، براى خداست و جز خداوند، هيچ خدايى نيست و خدا، بزرگ تر است. همانا ريشه اينها در زمين و شاخه آنها در آسمان است. آنها خرابى، آتش، غرق شدن، در چاه افتادن، خوراك درنده شدن، مرگ بد و بلاى آسمانى را كه در آن روز بر بنده فرود مى آيد، دفع مى كنند، و آنها ماندگارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در پىِ هر نماز مى گويى: «خدايا! از نزد خود، مرا ره بنما و از بخششت، بر من فرو ريز و از رحمتت، بر من بگستر و از بركت هايت، بر من فرو فرست».