حدیث دربارهاز ميان رفتن بدى ها
عنه صلى الله عليه و آله:يُبعَثُ مُنادٍ عِندَ حَضرَةِ كُلِّ صَلاةٍ فَيَقولُ: يا بَني آدَمَ، قوموا فَأَطفِئوا عَنكُم ما أوقَدتُم عَلى أنفُسِكُم، فَيَقومونَ فَيَتَطَهَّرون وتَسقُطُ خَطاياهُم مِن أعيُنِهِم، ويُصَلّونَ فَيُغفَرُ لَهُم ما بَينَهُما، ثُمَّ يوقِدونَ فيما بَينَ ذلِكَ، فَإِذا كانَ عِندَ صَلاةِ الاُولى نادى: يا بَني آدَمَ، قوموا فَأَطفِئوا ما أوقَدتُم عَلى أنفُسِكُم، فَيَقومونَ فَيَتَطهَّرونَ ويُصَلّونَ فَيُغفَرُ لَهُم ما بَينَهُما، فَإِذا حَضَرَتِ العَصرُ فَمِثلُ ذلِكَ، فَإِذا حَضَرَتِ المَغرِبُ فَمِثلُ ذلِكَ، فَإِذا حَضَرَتِ العَتَمَةُ فَمِثلُ ذلِكَ، فَيَنامونَ وقَد غُفِرَ لَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در وقت هر نماز، منادى اى بر مى خيزد و مى گويد: «اى پسران آدم! برخيزيد و آنچه را بر خود افروخته ايد، خاموش كنيد».
پس بر مى خيزند و طهارت مى سازند و خطاهاى پيشِ رويشان فرو مى ريزد و نماز مى خوانند و آنچه در ميان آن دو بوده، آمرزيده مى شود. سپس در اين ميان آتش مى افروزند (گناه مى كنند). پس هنگام نمازِ نخستين، فرياد بر مى آورد: اى فرزندان آدم! برخيزيد و آنچه بر خود افروخته ايد، خاموش كنيد.
پس بر مى خيزند، طهارت مى سازند و نماز مى خوانند و آنچه در ميان آن دو بوده، آمرزيده مى شود. هنگام نماز عصر نيز همين گونه است، و نيز هنگام نماز مغرب و نماز عشا. پس در حالى كه آمرزيده شده اند، به خواب مى روند.
۱.المعجم الكبير: ج 10 ص 141 ح 10252 عن ابن مسعود.