حدیث دربارهتكبير و آداب آن
الإمام عليّ عليه السلام:لَمّا نَزَلَت هذِهِ الآيَةُ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله: «إنّا أعْطَيناكَ الكَوثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانحَر» ۱ قال النَّبيُّ صلى الله عليه و آله: يا جِبريلُ، ما هذِهِ النَّحيرَةُ الَّتي أمَرَني بِها رَبّي؟ قالَ: إنَّها لَيسَت بِنَحيرَةٍ ولكِنَّهُ يأمُرُكَ إذا تَحَرَّمتَ لِلصَّلاةِ أن تَرفَعَ يَدَيكَ إذا كَبَّرتَ وإذا رَكَعتَ وإذا رَفَعتَ رَأسَكَ مِنَ الرُّكوعِ، فَإِنَّها صَلاتُنا وصَلاةُ المَلائِكَةِ الَّذينَ فِي السَّماواتِ السَّبعِ. قالَ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله: رَفعُ الأَيدي مِنَ الاِستِكانَةِ الَّتي قالَ اللّهُ عز و جل: «فَمَا استَكانوا لِرَبِّهِم وما يَتَضَرَّعونَ» ۲. ۳
امام على عليه السلام:هنگامى كه اين آيه بر پيامبر خدا نازل شد: «ما به تو كوثر را بخشيديم. پس براى پروردگارت نماز بخوان و نَحْر كن» ، پيامبر خدا فرمود: «اى جبرئيل! اين قربانى (نحر) كه پروردگارم مرا به آن فرمان داده، چيست؟».
جبرئيل عليه السلام گفت: آن، فرمان قربانى كردن نيست؛ بلكه دستور مى دهد كه هنگام تكبير در آغاز نماز و ركوع و سر از ركوع برداشتن، دست هاى خود را بالا ببرى؛ چرا كه نماز ما و فرشتگانِ هفت آسمان، چنين است.
پيامبر خدا فرمود: «بالا بردن دست، همان فروتنى اى است كه خداوند فرمود: «براى پروردگارشان، فروتنى نكردند» ». ۴
۱.الكوثر: 1 و 2.
۲.المؤمنون: 76.
۳.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 586 ح 3981؛ الأمالي للطوسي: ص 377 ح 806 نحوه وكلاهما عن الأصبغ بن نباتة، بحار الأنوار: ج 84 ص 351 ح 1.
۴.. در تفسير الدرّ المنثور (ج 6 ص 403)، پس از عبارت «هفت آسمان»، چنين آمده است: «و هر چيزى، زينتى دارد و زينت نماز، بالا بردن دست ها در هر تكبير است».