حدیث دربارهفضيلت نمازگزار

عنه صلى الله عليه و آله:لا يَتَوَضَّأُ أحَدٌ فَيُحسِنُ وُضوءَهُ ويُسبِغُهُ ثُمَّ يأتِي المَسجِدَ لا يُريدُ إلَا الصَّلاةَ فيهِ إلّا تَبَشبَشَ ۱ اللّهُ بِهِ كَما يَتَبَشبَشُ أهلُ الغائِبِ بِطَلعَتِهِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس وضويى كامل و نيكو نمى گيرد و سپس براى نماز به مسجد نمى آيد، مگر اين كه خداوند با لطف و خوشى، از او استقبال مى كند؛ همچون خوش حالىِ خانواده شخص غايب، هنگام ورودش.

۱.البَشّ: فرح الصديق بالصديق، واللطف في المسألة، والإقبال عليه (لسان العرب: ج 6 ص 267).

۲.مسند ابن حنبل: ج 3 ص 175 ح 8071 عن أبي هريرة.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی نماز و مقدمات آن تشویق به نماز +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نمازگزار هنگام نماز، با پروردگارش ـ تبارك و تعالى ـ مناجات مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيكو حال تر از همه دوستانم، مؤمنى سبُك بار است كه بهره اى فراوان از نماز دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در هر صبح و شبى، قطعه هاى مختلف زمين به يكديگر ندا مى دهند: اى همسايه! آيا امروز، بنده اى صالح بر تو گذشته كه نماز خوانده باشد يا خدا را ياد كرده باشد؟ پس اگر بگويد: «آرى» آن را برايش فضيلتى مى بينند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارتان از چوپانى كه بر پاره سنگى در قلّه كوه براى نماز اذان مى گويد و نماز مى خواند، خوشش مى آيد. سپس خداوند مى فرمايد: «به اين بنده ام بنگريد كه از ترس من، اذان مى گويد و نماز مى خواند. بنده ام را بخشيدم و او را به بهشت بردم».