عبادتِ ناپذيرفتنى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عبادتِ تواَم با حرامخوارى، چون ساختمانى است بر روى شن (و به قولى: بر روى آب).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا، فرشته اى دارد كه هر شب، بر فراز بيت المقدّس بانگ مى زند: «هر كس مال حرامى بخورد، خداوند، از او نه صَرف مى پذيرد و نه عدل. صرف، عمل مستحبّى است و عدل، عمل واجب».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر آدمى مال حرامى به دست آورد و از آن صدقه دهد، اجرى به او داده نمى شود و اگر از آن خرج كند، خداوند براى او در آن، بركت قرار نمى دهد و آن مال حرام، پس از او باقى نمى مانَد، مگر اين كه سوق دهنده (ره توشه) او به سوى آتش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر درهمى كه آدمى به طلبكاران بر مى گردانَد، براى او بهتر از هزار سال عبادت و بهتر از آزاد كردن هزار بنده و بهتر از گزاردن هزار حجّ و عمره است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مال حرامى را كسب كند، خداوند، از او نه صدقه اى (زكاتى) مى پذيرد و نه آزاد كردن بنده اى و نه حجّى و نه عمره اى؛ و خداوند عز و جل به اندازه ثواب اين كارها براى او گناه مى نويسد و آنچه از آن مال، پس از مرگ او باقى ماند، ره توشه اش به سوى دوزخ خواهد بود. امّا اگر كسى بتواند مال حرامى را به دست آورد، ولى از ترس خداوند عز و جل آن را رها كند، مشمول محبّت و رحمت خداوند عز و جلمى گردد و دستور داده مى شود كه او را به بهشت ببرند.