حدیث دربارهآنچه حسادت در آن جايز است

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لا حَسَدَ إلّا في اثنتَينِ: رجُلٍ آتاهُ اللّهُ مالاً فهُو يُنْفِقُ مِنهُ آناءَ اللّيلِ وآناءَ النّهارِ، ورجُلٍ آتاهُ اللّهُ القُرآنَ فهُو يَقومُ بهِ آناءَ اللّيلِ وآناءَ النّهارِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حسادت ۲ جز در دو مورد، روا نيست: [رشك بردن] به كسى كه خداوند به او مال و ثروتى داده و او آن را شبانه روز انفاق مى كند، و [رشك بردن] به كسى كه خداوند به او قرآن عطا فرموده است و او شبانه روز به آن مى پردازد.
۱.الخصال: ص 76 ح 119، بحار الأنوار: ج 92 ص 198 ح 6.
۲.منظور از حسادت در اين روايت، غبطه خوردن و رشك بردن است (ر.ك: بحار الأنوار: ج 73 ص 238). م.