حدیث دربارهوعده خداوند به جبران انفاق
عنه صلى الله عليه و آله:ما طَلَعَت شَمسٌ قَطُّ إلّا بُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ، إنّهُما يُسمِعانِ أهلَ الأرضِ إلّا الثّقلَينِ: يا أيُّها النّاسُ هَلِمُّوا إلى ربِّكُم، فإنَّ ما قَلَّ وكَفى خَيرٌ مِمّا كثُرَ وألهى، ولا غَرَبَت شَمسٌ قَطُّ إلّا وبُعِثَ بجَنبَتَيها مَلَكانِ يُنادِيانِ: اللّهُمّ عَجِّلْ لِمُنفِقٍ خَلَفا، وعَجِّلْ لِمُمسِكٍ تَلَفا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز خورشيد طلوع نكرد، مگر اين كه در دو طرف آن، دو فرشته گماشته شدند تا با ندايى ـ كه ساكنان زمين، به جز جن و اِنس، آن را مى شنوند ـ آواز دهند: «اى مردم! به سوى پروردگار خود بياييد؛ زيرا آنچه كم باشد و كفايت كننده، بهتر است از آنچه بسيار باشد و غافل كننده».
و هرگز خورشيد غروب نكرد، مگر اين كه در دو پهلوىِ آن، دو فرشته آواز دادند: «بار خدايا! انفاقگر را زود عوض ده و خوددارى كننده [از انفاق] را زود بى چيز گردان».
۱.الترغيب والترهيب: ج 4 ص 118 ح 3 عن أبي الدرداء.