حدیث دربارهنهى از تعلّل در پرداخت بدهى
عنه صلى الله عليه و آله:الدَّينُ على ثلاثةِ وُجُوهٍ: رَجُلٌ إذا كانَ لَهُ فَأنظَرَ وإذا كانَ علَيهِ أعطى ولَم يُماطِلْ فذلكَ لَهُ ولا علَيهِ، ورجلٌ إذا كانَ لَهُ استَوفى وإن كانَ علَيهِ أوفى فذلكَ لا لَهُ ولا علَيهِ، ورجلٌ إذا كانَ لَهُ استَوفى وإذا كانَ علَيهِ مَطَلَ فذلك علَيـهِ و لا لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدهى، سه گونه است: كسى كه هر گاه طلبكار باشد، مهلت مى دهد و چون بدهكار باشد، [به موقع]مى پردازد و تعلّل (كوتاهى و تأخير) نمى ورزد. چنين كسى سود مى برَد و زيان نمى كند؛ و كسى كه اگر طلبكار باشد، به موقع مى گيرد و اگر بدهكار باشد، نيز به موقع مى پردازد. چنين كسى نه سودى مى برد و نه زيانى مى كند؛ و كسى كه اگر طلبكار باشد، به موقع پس مى گيرد و اگر بدهكار باشد، در پرداخت آن تعلّل مى ورزد، چنين كسى زيان مى كند و سودى نمى برد.
۱.الخصال: ص 90 ح 29 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 103 ص 147 ح 5.