حدیث دربارهشناخت دنيا

المُستدرَك على الصَّحيحَين عن ابن مسعود:تَلا رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله: «فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْاءِسْلَـمِ» ۱، فَقالَ رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله: إنَّ النّورَ إذا دَخَلَ الصَّدرَ انفَسَحَ، فَقيلَ: يا رَسولَ اللّهِ، هَل لِذلِكَ مِن عَلَمٍ يُعرَفُ؟ قالَ: نَعَم، التَّجافي ۲ عَن دارِ الغُرورِ، وَالإِنابَةُ ۳ إلى دارِ الخُلودِ، وَالاِستِعدادُ لِلمَوتِ قَبلَ نُزولِهِ. ۴

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابن مسعود ـ: پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود: «خداوند، هر كس را كه بخواهد، هدايت مى كند [و]سينه او را براى اسلام مى گشايد» . سپس فرمود: «نور، هر گاه به سينه در آيد، سينه گشاده مى گردد». گفته شد: اى پيامبر خدا! آيا علامتى براى شناخت اين امر، وجود دارد؟ فرمود: «آرى؛ دورى گزيدن از سراى فريب و باطل، روى آوردن به سراى جاودانگى، و آماده شدن براى مرگ پيش از فرا رسيدن آن».

۱.الأنعام: 125.

۲.التَّجافي: هو من الجفاء؛ البُعد عن الشيء (النهاية: ج 1 ص 280 «جفا»).

۳.الإنابة: الرجوع (المصباح المنير: ص 629 «ناب»).

۴.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 346 ح 7863.

کلیدواژه‌ها دنیا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان شناخت دنیا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر آنچه را من از دنيا مى دانم، شما هم مى دانستيد، جان هايتان از [همّ و غم هاى] آن مى آسود.

أعلام الدينـ به نقل از اَنَس ـ: گفتند: اى پيامبر خدا! آن اولياى خدا كه هيچ بيم و اندوهى به آنان راه ندارد، اشاره است به آيه 62 از سوره يونس: «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَآءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ» . چه كسانى هستند؟ فرمود: «كسانى كه وقتى مردمْ ظاهر دنيا را ديدند، آنها باطنش را ديدند. از اين رو، وقتى مردم به اكنونِ دنيا اهتمام ورزيدند، آنها به آينده اش اهتمام كردند. پس، از دنيا آنچه را كه ترسيدند آنان را بميراند، ميراندند، و آنچه را كه دانستند به زودى تركشان خواهد كرد، ترك گفتند. در نتيجه، هيچ چيزِ دنيا، خود را به آنان عرضه نكرد، مگر اين كه دست رد به سينه آن زدند، و هيچ رفعتى از دنيا در صدد فريب آنان بر نيامد، مگر اين كه آن را پَست شمردند. دنيا در نزد آنان كهنه شده است و آن را نو نمى كنند، و در ميانشان خراب گشته است و آبادش نمى كنند، و در سينه هايشان مرده است و زنده اش نمى كنند؛ بلكه ويرانش مى كنند و با آن، آخرتشان را مى سازند، و دنيا را مى فروشند و با آن، چيزى مى خرند كه برايشان مى ماند. اهل دنيا را ديدند كه بر خاك در افتاده اند و انواع كيفرها [ى الهى] را چشيده اند. از اين رو، امنيت را جز در آنچه اميد بدان دارند (بهشت)، و ترس را جز در آنچه مى يابند (دوزخ)، نمى بينند».