تشويق به عيب پوشى
7 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن سَتَرَ عَلى مُؤمِنٍ فاحِشَةً فكأنَّما أحيا مَوؤودَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زشتكارىِ مؤمنى را بپوشاند، چنان است كه دختر زنده به گور شده اى را نجات داده باشد.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 249 ح 6388 نقلاً عن شعب الإيمان عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أطفَأ عَن مُؤمِنٍ سَيِّئَةً كانَ خَيرا مِمَّن أحيا مَوؤودَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كردارِ بدِ مؤمنى را بپوشاند، اين كار بهتر از آن است كه دختر زنده به گور شده اى را نجات دهد.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 248 ح 6380 نقلاً عن شعب الإيمان عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن عَلِمَ مِن أخيهِ سَيِّئَةً فسَتَرَها، سَتَرَ اللّهُ عَلَيهِ يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه از برادر خود گناهى بداند و آن را بپوشانَد، خداوند در روز قيامت، گناهان او را مى پوشاند.
۱.المعجم الكبير: ج 19 ص 440.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن سَتَرَ أخاهُ المُسلِمَ في الدّنيا سَتَرَهُ اللّهُ يَومَ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه در دنيا عيب برادر مسلمان خود را بپوشاند، خداوند در روز قيامت، عيب او را مى پوشاند.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 248 ح 6382 نقلاً عن مسند ابن حنبل.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن سَتَرَ أخاهُ في فاحِشَةٍ رَآها عَلَيهِ سَتَرَهُ اللّهُ في الدّنيا والآخِرَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه از برادر خود كار زشتى مشاهده كند و آن را پوشيده نگه دارد، خداوند در دنيا و آخرت، عيب پوش اوست.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 250 ح 6392 نقلاً عن صحيح ابن حبان عن عقبة بن عامر.
عنه صلى الله عليه و آلهـ وقَد قالَ لَهُ رَجُلٌ: اُحِبُّ أن يَستُرَ اللّهُ عَلَيَّ عُيوبي ـ: اُستُرْ عُيوبَ إخوانِكَ يَستُرِ اللّهُ عَلَيكَ عُيوبَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ مردى كه به ايشان گفت: دوست دارم خداوند، عيب هايم را بپوشاند ـ: عيب هاى برادرانت را بپوشان تا خداوند، عيب هاى تو را بپوشاند.
۱.كنز العمّال: ج 16 ص 129 ح 44154 عن خالد بن الوليد.
عنه صلى الله عليه و آله:كانَ بِالمَدينَةِ أقوامٌ لَهُم عُيوبٌ فسَكَتوا عَن عُيوبِ النّاسِ، فأسكَتَ اللّهُ عَن عُيوبِهِمُ النّاسَ، فماتُوا ولا عُيوبَ لَهُم عِندَ النّاسِ، وكانَ بِالمَدينَةِ أقوامٌ لا عُيوبَ لَهُم فتَكَلَّموا في عُيوبِ النّاسِ، فأظهَرَ اللّهُ لَهُم عُيوبا لَم يَزالوا يُعرَفونَ بِها إلى أن ماتوا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در مدينه مردمانى بودند كه عيب هايى داشتند؛ امّا چون زبان از عيبجويى مردم فرو بستند، خداوند نيز زبان مردم را از عيبجويى آنان، فرو بست. در نتيجه، آن عدّه مُردند و مردم از عيب هاى آنان، آگاه نشدند. در همين شهر، مردمانى هم بودند كه عيبى نداشتند؛ امّا درباره عيب هاى مردم، سخن مى گفتند. پس خداوند در آنان عيب هايى آشكار ساخت كه تا وقتى مُردند، به آن عيب ها معروف بودند.
۱.الأمالي للطوسي: ص 44 ح 49 عن ابن عمر، بحار الأنوار: ج 75 ص 213 ح 4.