تشويق به دوست داشتن فرزندان و دلسوزى با آنان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس فرزندش را ببوسد، خداوند عز و جل براى او حسنه اى مى نويسد و كسى كه او را شاد كند، خداوند در روز قيامت، او را شاد مى سازد و كسى كه قرآن به او بياموزد، پدر و مادرش فرا خوانده مى شوند و دو لباس بر آنان پوشيده مى شود كه از نور آن، چهره هاى بهشتيان، نورانى مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر كسى كودك گريانش را خشنود كند تا آرام گيرد، خداوند عز و جل آن قدر از نعمت هاى بهشت به او عطا مى كند تا خشنود شود.

الطبقات الكبرىـ به نقل از معاوية بن قرّه، درباره عمويش ـ: او هماره با فرزند خردسالش نزد پيامبر خدا مى آمد و او را مقابل ايشان مى نشانْد. پيامبر صلى الله عليه و آله به وى فرمود: «آيا او را دوست دارى؟». گفت: بله، بسيار زياد. سپس آن پسر در گذشت. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «گويى بر [مرگ] او اندوهگين شده اى!». گفت: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «آيا خرسند نمى شوى كه وقتى خداوند، تو را وارد بهشت مى سازد، او را بر درِ يكى از درهاى بهشت بيابى كه آن را برايت مى گشايد؟». گفت: چرا. فرمود: «همانا به خواست خدا، تو اين گونه خواهى بود».

تاريخ دمشقـ به نقل از واثلة بن اسقع ـ: پيامبر خدا بر عثمان بن مظعون وارد شد، در حالى كه او كودك خردسالى را كه همراهش بود، مى بوسيد. به وى فرمود: «آيا او را دوست دارى، اى عثمان؟». گفت: آرى، به خدا سوگند ـ اى پيامبر خدا ـ من او را دوست دارم. فرمود: «آيا محبّتت را نسبت به او بيشتر كنم؟». گفت: آرى، پدرم و مادرم، فداى تو باد! فرمود: «كسى كه كودكى از نسلش را خشنود سازد تا اين كه او خرسند گردد، خداوند در روز قيامت، او را خشنود مى سازد تا آن جا كه خرسند گردد».

حلية الأولياءـ به نقل از اَنَس ـ: زنى كه دو كودك همراه خود داشت، بر عايشه وارد شد. عايشه سه خرما به او داد. او به هر كدام، يك دانه خرما داد. آنها خرماى خود را خوردند و سپس به مادرشان نگاه كردند. او خرما [ى باقى مانده] را برداشت و دو نيم كرد. نيمى به اين و نيمى به آن داد. پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد و عايشه، ماجرا را به ايشان خبر داد. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «چرا از اين كار، به شگفت آمده اى؟ همانا خداوند به خاطر رَحم او به دو كودكش، بر او رحم كرد».