حدیث دربارهعلّت نهى از برخى نام ها
سنن أبي داوود عن مُحَمَّدِ بنِ عَمرو بنِ عَطاءٍ:أنَّ زَينَبَ بِنتَ أبي سَلمَةَ سَأَلَتهُ: ما سَمَّيتَ ابنَتَكَ؟ قالَ: سَمَّيتُها بَرَّةً. ۱
قالَت: إِنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قَد نَهى عَن هذَا الاِسمِ، سُمِّيتُ بَرَّةً، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: لا تُزَكُّوا أَنفُسَكُم، اللّهُ أَعلَمُ بِأَهلِ البِرِّ مِنكُم. فَقالوا: ما نُسَمِّيها؟ قالَ: سَمُّوها زَينَبَ. ۲
سنن أبى داوودـ درباره محمّد بن عمرو بن عطا ـ: زينب دختر ابو سلمه [و اُمّ سَلَمه]، از او (محمّد بن عمرو بن عطا) پرسيد: دخترت را چه ناميدى؟
گفت: او را بَرّه (نيكوكار) ناميدم.
گفت: پيامبر خدا، از اين نام، نهى كرد. من، بَرّه ناميده شده بودم كه پيامبر خدا فرمود: «خودتان را نستاييد. خداوند، به اهل نيكى، آگاه تر است».
گفتند: او را چه بناميم؟
فرمود: «او را زينب بناميد».