حدیث دربارهمَثَل بر باد رفتن كارهاى نيك
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اتَّقوا المَظالِمَ ما استَطَعتُم؛ فإنّ الرّجُلَ يَجيءُ يَومَ القِيامَةِ بحَسَناتٍ يَرى أنّها ستُنْجيهِ، فما يَزالُ عِندَ ذلكَ يقولُ: إنّ لِفلانٍ قِبَلَكَ مَظلِمَةً، فيقالُ: اُمحوا مِن حَسَناتِهِ، فما تَبقى لَهُ حَسَنةٌ. ومَثَلُ ذلكَ كمَثَلِ سَفْرٍ نَزَلوا بفَلاةٍ مِن الأرضِ لَيسَ مَعَهُم حَطَبٌ، فَتفَرَّقَ القَومُ فاحتَطَبوا للنّارِ وأنضَجوا ما أرادُوا، فكذلكَ الذُّنوبُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا مى توانيد از مَظالم (حقوق ديگران) بپرهيزيد؛ زيرا آدمى در روز قيامت با كارهاى نيكى مى آيد كه فكر مى كند او را نجات مى بخشند؛ امّا پيوسته به او گفته مى شود: «فلانى بر گردن تو، حقّى دارد». پس گفته مى شود: «از حسناتش پاك كنيد»، تا جايى كه برايش حسنه اى باقى نمى ماند.
مَثَل اين شخص، مَثَل مسافرانى است كه در دشتى فرود آمده اند و هيزمى با خود ندارند. از اين رو، هر يك به طرفى مى رود و براى بر افروختن آتش، هيزم مى آورند و آنچه را خواسته اند، مى پزند. گناهان نيز چنين اند [كه حسنات را مى سوزانند].
۱.كنز العمّال: ج 4 ص 237 ح 10328 نقلاً عن الخرائطي في مساوي الأخلاق عن ابن مسعود.